EVS.NU Edwin's homepage

IJsselstein - 28 augustus 2010 - Op 9 juni waren de verkiezingen. Inmiddels staat vast dat we drie maanden later nog geen nieuwe regering zullen hebben. Wel worden dagelijks de krantenkolommen gevuld met protesten vanuit het CDA.

Ieder verstandig mens begrijpt dat een regering van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV niet goed is voor Nederland. Geen land is ooit beter geworden van een beleid wat gebaseerd is op achterdocht. Buitenlands beleid zal uitermate ingewikkeld worden, met alle mogelijke economische gevolgen die daarbij horen. Tegelijkertijd lijkt een constructie met gedoogsteun van de PVV een recept voor instabiliteit. Die partij is immers vooral sterk in het onorthodox benoemen van zaken die de massa niet aanstaat. Aangezien een regering altijd met ontwikkelingen wordt geconfronteerd die niet leuk zijn voor kiezers, is nu al te voorspellen dat dit tot spanningen binnen de coalitie gaat leiden. Dit wordt versterkt door het stringente financiële beleid wat geëist wordt door de VVD. Grote bezuinigingen vragen om breed draagvlak. Steun van werkgevers, werknemers en andere maatschappelijke organisaties is daarbij onontbeerlijk. Aangezien de belangen van deze groeperingen met regelmaat haaks staan op de standpunten van met name de PVV, lijkt ook dit het regeren buitengewoon complex te maken.

Inmiddels is dit ook ontdekt door oud-bestuurders van het CDA. Hoewel men in het verleden geen enkele moeite had met uitvoering van beleid dat slecht was voor Nederland, maakt men zich nu en masse zorgen over de lopende onderhandelingen. Zijn reputatie als rat waar makende, was Maxime Verhagen de partijprominenten aanvankelijk te slim af door Ruud Lubbers het slechte nieuws te laten vertellen. Als grootste verliezer van de verkiezingen vervult hij nu een sleutelrol in de onderhandelingen over nieuw beleid. Mark Rutte wil als leider van de minst kleine partij niets anders en Geert Wilders zou wel knettergek zijn als hij deze kans niet pakte. Laatstgenoemde heeft echter een serie standpunten die allesbehalve overeen komen met de door het CDA gekoesterde normen en waarden. Partijprominenten vrezen dan ook dat zelfs de laatste kiezers weglopen op het moment dat CDA ministers het PVV beleid gaan uitvoeren. Onder dit mom verschijnen dagelijks stukken in de krant met angstvisioenen die zijn weerga niet kennen. Hoewel ik verrast wordt door verstandige standpunten die enkele CDA prominenten opeens blijken te hebben, mis ik in al die stukken de vraag waarom CDA kiezers massaal zijn overgelopen naar de PVV. Zolang geen enkele CDA prominent het antwoord op die vraag durft te benoemen, zal men blij moeten zijn met rattenstreken om de macht te behouden. Stemmen trekken met de inhoud blijft dan voltooid verleden tijd.

IJsselstein - 22 augustus 2010 - Het is alweer enkele weken terug dat mijn vakantie erop zat. Ik vond het daarom hoog tijd voor een weekendje weg. Als bestemming heb ik gekozen voor zon, zee en strand in Renesse.

Renesse ligt op het Zeeuwse Schouwen-Duiveland, vlakbij de Noordzeekust. Het heeft zo een veertienhonderd inwoners, maar 's zomers staat er een veelvoud aan tenten, caravans en strandhuisjes. Het centrum is niet groot. Het omvat een pleintje rondom de plaatselijke kerk plus enkele straten eromheen. Vrijwel heel Nederland heeft nachtelijke jeugdherinneringen aan die straten eromheen en wellicht ook aan de nabijgelegen duinen en stranden. Nog steeds is het aantal terrassen, café's en discotheken beduidend hoger dan het aantal winkels. Ik had dit weekend besloten geen onderdeel van het feestgedruis op de campings te zijn, maar in een heerlijk rustig hotel te verblijven. Voor eeneider die dat ook wil, kan ik Hampshire Inn hotel ArcHotelZeeland aanraden. Het ligt tussen het centrum en de zee, heerlijk rustig in de duinen. De opzet is kleinschalig, met slechts 48 kamers. Zoals in alle Hampshire hotels is het restaurant bovengemiddeld, zonder het informele karakter te verliezen.

Gisterenmiddag scheen de zon en waaide het licht, ideaal weer voor een strandwandeling. Vanaf het hotel was het een half uurtje lopen naar het strand, alwaar iedere oprit van een strandtent voorzien bleek. Opvallend vond ik de breedte van het strand, aandoenlijk de zeehonden die voor de kust in het water spartelde. Voor de terugweg besloot ik gebruik te maken van de gratis pendelbus. Na een half uur te laat aangekomen te zijn bij het strand, vertrok deze overvol richting campings en station. De chauffeur zei niet veel, tot hij een spiegel van een tegenligger raakte. "Kut", was aanvankelijk zijn enige commentaar. Na buiten de bus wat gebeld te hebben, vervolgde hij zijn weg. Twee haltes later riep hij toch maar een keer wat naar achteren: "Ik mag met deze bus niet in de berm komen, vandaar." Aangekomen op het busstation, werden we lachend verwelkomd door zijn collega's. Ik besloot er ook maar om te lachen en was de vanmorgen erg blij dat ik hem met mijn eigen auto niet tegenkwam.

IJsselstein - 15 augustus 2010 - Enkele jaren terug hebben we een boekenkast gekocht. We hadden geen ruimte meer voor alle boeken die we verzameld hadden. Inmiddels is die boekenkast overvol, in andere kasten moet weer ruimte vrijgemaakt worden.

Als kind scheen ik al boeken te verslinden. Literatuurles op de middelbare school heeft tijdelijk zijn werk gedaan, maar in de jaren daarna heb ik het genot van het boeken lezen weer ontdekt. Het is niet dat ik iedere dag of week een boek opensla, maar op rustige dagen kan ik echt genieten van een goed boek. Daarbij is niet alleen het lezen van een boek een genot, het begint al met het uitzoeken. Afgelopen donderdag was ik bij De Slegte in Utrecht. Hoewel de nieuwste aanwinsten van de Nederlandse literatuur er niet verkrijgbaar zijn, is het een heerlijke winkel om rustig rond te kijken. Kijkers zijn er dan ook altijd volop, door de lage prijzen doen velen ook gelijk een aanschaf. Zelf heb ik er ook weer drie boeken voor tien euro gekocht. Tijd om ze te lezen heb ik voorlopig niet, maar het uitzoeken was de moeite al waard.

Tijdens mijn vakantie was ik bij Selexyz in Nijmegen. Ik stond boeken door te nemen bij de tafel met aanbiedingen, gelijkertijd met een jong stel naast me: "Dit boek moet je niet kopen, het is echt smerig. Ik heb het helemaal gelezen, het lijkt soms wel porno. Kom, we gaan gauw ergens anders kijken." Gedesillusioneerd volgde een jongen zijn vriendin naar buiten, het was duidelijk dat hij het door hem gewenste boek niet mocht kopen. Zelf vond ik haar verhaal wel een goede aanbeveling, het bleek over het boek 'Vochtige streken' van Charlotte Roche te gaan. Voor mensen zonder humor is het inderdaad een smerig boek. Het gaat over een onhygiënisch meisje wat aan haar achterste geopereerd moet worden. Ze ligt daarvoor in het ziekenhuis, alwaar ze er van droomt dat haar gescheiden ouders aan haar bed weer samen komen. Voor mensen met humor en een stevige maag is het uitermate vermakelijk. Ook de jongen die het boek niet mocht kopen kan ik het aanraden, het lezen lijkt me aangenamer tijdverdrijf dan de verboden van zijn vriendin.

IJsselstein - 14 augustus 2010 - Vandaag was ik in Schoonhoven, zilverstad van Nederland.

In Schoonhoven wonen 11.984 mensen en het heeft een oppervlakte van 6,96 m2. Daarmee is het de kleinste gemeente van Nederland. Het ligt aan de rivier De Lek, ongeveer 25 kilometer van Rotterdam en 30 kilometer van Utrecht. Echt grote steden zijn er dus niet in de buurt, waardoor het toch nog een redelijk winkelbestand heeft. In veel van de winkels worden zilveren produkten verkocht, zoals sieraden en horloges. In de stad staat ook de enige Nederladse school voor goud- en zilversmeden en horlogemakers. Vrijwel alle Nederlandse juweliers hebben hun studietijd daarom in Schoonhoven doorgebracht.

Bereikbaar is Schoonhoven over de N210 en de N216. Laatstgenoemde weg begint in Schoonhoven met een veerverbinding naar Nieuwpoort, aan de andere zijde van de Lek. Het was er druk vanmiddag. Fietsers, motorrijders en automobilisten pakten de boot, velen namen gelijk een versnapering bij de snackbar aan de oever. Ook de bankjes in het naastgelegen park waren volop bezet. Ik heb er even in de zon gezeten. Vrachtschepen, jachten en een enkele waterscooter passeerden in oostelijke en westelijke richting, de veerboot vaarde er tussendoor. Heen en weer, meer richtingen kent de boot niet. Een rustgevend uitzicht is het wel, dat maakt het een heerlijke plaats voor een vrije zaterdagmiddag.

IJsselstein - 8 augustus 2010 - "Hé, ga je mee, naar Zandvoort aan de zee. Katwijk is leuk en Hoek van Holland is fijn." Het is de songtekst van het bekende zomerhitje "Zandvoort aan de zee". Afgelopen vrijdagavond hoorde ik het liedje weer. Het bracht mij op het idee om naar Hoek van Holland te gaan.

Hoek van Holland is een deelgemeente van Rotterdam, hoewel het 25 kilometer westelijker ligt dan de andere delen van Rotterdam. Het gebied Hoek van Holland is ontstaan als zandplaat in de monding van de Maas, toen deze na de Sint Elisabethsvloed in 1421 steeds verder verzandde. Die verzanding was een probleem voor de bereikbaarheid van de Rotterdamse haven. Diverse plannen werden daarom gemaakt om de vaargeul naar Rotterdam te verbeteren. Uiteindelijk werd in 1863 besloten tot aanleg van de Nieuwe Waterweg, welke tussen 1866 en 1868 werd gegraven. Het tracé liep door Hoek van Holland, daar ontstond een primitieve nederzetting, de "Oude Hoek". Deze was onderdeel van de gemeente 's Gravenzande. De inwoners van Hoek van Holland waren daar niet gelukkig mee en wilden zelf een gemeente vormen. Dat is nooit gelukt, wel raakte 's Gravenzande op 1 januari 1914 het grondgebied kwijt. Sindsdien is het onderdeel van Rotterdam.

Tegenwoordig is Hoek van Holland vooral bekend als opstapplaats voor de boot naar Harwich. De reclame van Stena Line zorgt er wel voor dat iedereen het kent. Daarnaast is het een gezellige badplaats, met uitzicht op zee, duinen en de Maasvlakte aan de overzijde van de Nieuwe Waterweg. Het komen en gaan van zeeschepen geeft de plaats een charme die maar weinig badplaatsen hebben. Ik ben vandaag de pier opgelopen om zee, strand en zeeschepen te bewonderen. Het is geen pier met commercieel vermaak zoals in Scheveningen. Passerende boten, vissers en andere bezoekers vormen echter voldoende vertier. Terwijl ik van de pier terug liep richting strand, vertrok een ferry van Stena Line. De grootte van de boot maakte indruk bij het publiek. Even later liep een moeder met twee dochters me tegemoet. "Niet op de rand lopen", riep de moeder. Ze had gelijk, de rand van de pier ligt maar één misstap verwijderd van het diepe water. Haar dochter stapte dan ook onmiddelijk van de rand af. De andere dochter stapte er gelijkertijd op, wat een reactie ontlokte die zich laat raden. Gelukkig gleed geen van beide uit. Even later zag ik ze weer vrolijk voorbij lopen, terwijl ik op het strand genoot van de zon en een heerlijk verkoelend drankje.

IJsselstein - 31 juli 2010 - Mark Rutte, Maxime Verhagen en Geert Wilders hebben gisteren hun ideeën over de kabinetsformatie besproken met Ruud Lubbers, die op zijn beurt vanmorgen de koningin heeft bijgepraat. De persoonlijke belangen lijken veilig gesteld. Of dat ook geld voor lands- en partijbelangen, is de vraag.

Na alle mislukte onderhandelingen van afgelopen maanden, is nu het idee ontstaan een minderheidskabinet te vormen van VVD en CDA. De PVV zou hier dan gedoogsteun aan geven, zodat het kabinet toch met steun van een parlementaire meerderheid kan werken. Mark Rutte kan premier worden, Maxime Verhagen mag minister van buitenlandse zaken blijven en Geert Wilders behoudt de gelegenheid Achmed en alleman te beledigen. Voor de drie onderhandelaars is er dus geen vuiltje aan de lucht. Op korte termijn is het ook een goed plan voor de drie partijen. De VVD kan zijn bezuinigingen doorvoeren en het CDA blijft in het centrum van de macht. De PVV kan weliswaar geen ministers leveren, maar is dan ook niet gebonden aan de besluiten van die ministers. Er kan gepronkt worden met de resultaten van populair beleid, terwijl impopulaire maatregelen eindeloos bekritiseerd kunnen worden. Het lijkt een garantie op zetelwinst bij de volgende verkiezingen. Daarin zit ook het gevaar voor VVD en CDA, de voor de PVV naderende zetelwinst kan zomaar ten koste gaan van deze coalitiepartners. Waarschijnlijk is het de reden dat binnen het CDA nog wel getwijfeld wordt of nu daadwerkelijk de juiste weg wordt bewandeld.

Nederland heeft een kabinet nodig en met de hopeloos verdeelde verkiezingsuitslag zijn voor de hand liggende coalities niet mogelijk. De financiële piketpaaltjes van de VVD konden de PvdA niet bekoren, alle opties met CDA en PvdA in één kabinet zijn na het debacle van afgelopen jaren onmogelijk en CDA en PVV samen in een meerderheidskabinet is inhoudelijk een brug te ver. Een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV lijkt dan een mooi Lubberiaans compromis voor de patstelling die ontstaan is. Tegelijkertijd leidt het echter tot een kabinet wat in werkelijkheid maar steun heeft van 52 kamerleden. De PVV bindt zich wel aan het regeerakkoord of een deel daarvan, maar de praktijk heeft geleerd dat al binnen een jaar nieuwe onderwerpen zich aandienen. Economische groei of krimp, internationale ontwikkelingen en waan van de dag zijn immers niet afhankelijk van een regeerakkoord. Voor al die zaken die zich nog aan gaan dienen, zal het kabinet op zoek moeten naar een meerderheid. Als dat al niet lukt in kabinetsonderhandelingen, zal het zeker niet lukken in een Tweede Kamer vol partijbelangen. Het is te hopen dat enkele politici zich dat nog realiseren voor ze het bordes van Beatrix beklimmen. Misschien komen er dan toch nog kansen voor een meerderheidskabinet dat niet alle verkiezingsbeloftes waarmaakt, maar wel Nederland regeerbaar houdt.

IJsselstein - 30 juli 2010 - Vandaag zag ik dat zelfs de lokale groenteboer zijn deuren gesloten heeft. Het is weer echt komkommertijd.

Nieuws is er bijna niet. Er zou dit jaar nieuws uit Den Haag kunnen komen, maar de journalisten die dat uit kunnen vissen zijn ook op vakantie. Het heeft ook weinig zin. Ondanks dat het internet het Nederlandse nieuws wereldwijd bereikbaar maakt, zullen de meeste lezers zich beperken tot het weerbericht. Veel meer is niet van belang in de vakantietijd. Komkommers zijn er echter ook niet in grote aantallen. Het koude voorjaar in combinatie met de hete zomer maakt het teelttechnisch een moeilijk jaar. Gewassen komen door de kou laat in produktie, maar door de hitte ook erg snel. Wat er is, komt dus in een paar weken. Het zou zomaar symbolisch kunnen zijn voor de figuurlijke komkommertijd. Deze is immers nog maar pas begonnen, maar dreigt met ontwikkelingen in politiek en economie ook al weer snel over te zijn.

IJsselstein - 29 juli 2010 - Sommige ouders hebben er moeite mee als hun veertienjarige dochter een nachtje weg wil blijven. De ouders van Laura Dekker, beter bekend als het zeilmeisje, denken daar anders over. Ze steunen het plan van Laura om alleen de wereld rond te zeilen.

Medio vorig jaar kwam ze voor het eerst in het nieuws. Ze was toen dertien jaar en wilde een record vestigen door als jongste zeilster ooit de wereld rond de zeilen. De kranten stonden er vol van, met name op de opiniepagina's werden lange stukken over Laura gepubliceerd. Sommigen roemden haar wilskracht en moed, anderen vonden het absurd om een veertienjarig meisje alleen op pad te sturen. Ook de Kinderbescherming was die mening toegedaan en zorgde er via een rechtszaak voor dat Laura onder toezicht van Jeugdzorg kwam te staan. Haar ouders verloren daarmee de zeggenschap over hun dochter. Jeugdzorg scheen het toezicht grondig aan te pakken. Laura zelf voelde zich behandeld als een crimineel. Met praktijken als het controleren van e-mail en afluisteren van haar telefoon is dat ook wel voor te stellen. Afgelopen dinsdag was er een rechtszaak waarin de vraag centraal stond of het toezicht verlengd moest worden. De Kinderbescherming vond van wel, Jeugdzorg achtte het niet nodig. De rechter sprak twijfels uit, maar oordeelde toch dat de ouders weer volledige zeggenschap over hun dochter krijgen. Daarmee staat Laura niets meer in de weg om aan haar zeiltocht te beginnen. Binnen twee weken zal ze vanaf Lissabon het ruime sop kiezen, om vervolgens de oceanen te trotseren.

Plasmolen - 17 juli 2010 - Het warme zomerweer brengt in Nederland vaak enige ongemakken met zich mee. Eén daarvan is de ontlading in onweersbuien.

Vorig weekend was het al raak geweest in de Achterhoek, waar diverse tenten de lucht in waren gegaan en een kerktoren juist uit de lucht was gevallen. Voor woensdag was weer een weeralarm afgegeven door het KNMI. Deze worden met enige regelmaat gegeven, het is altijd afwachten wat het wordt. Overdag leek de schade zich te beperken tot de kustgebieden, maar later op de middag was ook het oosten van het land aan de beurt. Ik zat bij mijn caravan, toen een aparte wolkenlucht in zicht kwam. Langzaam maar zeker kwam deze donkere lucht richting camping. Daarachter leek het weer licht. De wolken passeerde, er gebeurde weinig. Even later kwam het met bakken uit de lucht, zo af en toe rukte een windstoot aan de luifel. De wind maakte dat de regen ook onder de luifel sloeg, voor mij een signaal om in de caravan de bui af te wachten. Vlak daarna werd de regen even wat minder, om vervolgens weer op volle kracht terug te komen. Een straffe wind trok aan de luifel, maar deze kon het goed hebben. De haringen en scheerlijnen gaven geen krimp. Niet lang daarna namen wind en regen namen weer af, om de rest van de avond niet meer terug te komen.

De volgende ochtend stonden op de voorpagina's van alle kranten foto's van weggewaaide caravans. De grootste schade was weer in de vlakbij gelegen Achterhoek en ook in Zuid Limburg viel het nodige te noteren. In de verhalen in de krant las ik dat caravans met inzittenden erin over een meer geblazen waren. Vliegen in een vliegtuig vind ik al niet het meest confortabele, maar het lijkt me paradijselijk vergeleken met een vlucht in een caravan. Het was duidelijk dat we hier geluk gehad hebben. Inmiddels is het ook weer heerlijk zomerweer. Vakantie, geluk en mooi weer, veel beter kan ik het niet treffen!

Plasmolen - 13 juli 2010 - Zojuist liep ik de caravan in en vond het koel aanvoelen. De thermometer gaf 28 graden aan. Het is duidelijk hoogzomer, de kou van het voorjaar is definitief verdwenen. Om vakantie te vieren is dat alles behalve erg. Ondanks dat de hitte enige inspanning onmogelijk maakt, vermaak ik me prima in deze prachtige omgeving.

Plasmolen ligt vlakbij het Duitse Kleve, een bekende bestemming voor vele Nederlandse koopjesjagers. Afgelopen zondag waren er geen koopjes te vinden, wel was er kermis. In het grootste deel van Nederland bestaat kermis uit een verzameling misselijkmakende attracties en meer onschuldige kraampjes voor kinderen. In enkele dorpen bestaat kermis uit niet meer dan een feesttent met een bierpomp. De Duitse kermis heeft daar een middenweg in, met attracties en daartussen eet- en drinktentjes met de bekende lange tafels en banken. Het leuke daarvan is dat met een koel drankje bij de hand gekeken kan worden naar het publiek dat zich aan achtbanen, draaimolens en waarzegsters waagt. Mijn zondagmiddag vloog voorbij met een koele cola en zicht op alle soorten en maten Duitsers.

Vandaag vond ik het weer tijd voor een mooie wandeling richting het Brabantse Cuijk. Daarvoor moet vanaf hier een pont over de Maas genomen worden. Enige tijd voor mij had een automobilist dat in omgekeerde richting gedaan. Na in Limburg de boot verlaten te hebben, was de hoge nood daar. Hij stapte uit om daar een einde aan te maken, doch vergat de handrem. Op het moment dat ik aan kwam lopen, moest ik even wachten op de pont. Deze voer korte tijd niet omdat de auto van de ongelukkige automobilist uit het water getakeld moest worden. Duidelijk was dat hij zich flink lullig voelde. Of dit gevoel voor of na het doen van de plas kwam, heb ik niet kunnen ontdekken.

Plasmolen - 6 juli 2010 - Flappie is alweer met de noorderzon, maar mijn vakantie gaat vrolijk verder. De zon schijnt volop, ondertussen ontmoet ik her en der bijzondere mensen.

Maandag heb ik doorgebracht in Goch Ness, een saunacomplex over de grens bij Goch. Het is gelegen aan een meer, waar ook in gezwommen kan worden. Er zijn meerdere sauna's, een zwembad, een Turks stoombad, voetenbaden, een uitgebreide ligweide en een restaurant met biergarten. Rond lunchtijd wilde ik een hapje eten in de biergarten, maar deze was i.v.m. verwachte regen gesloten. Een Nederlandse dame bij de balie was het er niet mee eens: "Ik wil een biertje met een sigaretje! Nu dit niet kan, wil ik mijn geld terug." Het antwoord was kort doch duidelijk: "Ich verstehe kein Niederlandisch." Haar man keek het tafereel bedenkelijk aan, even later zaten ze samen in het rookvrije restaurant.

Op de terugweg ben ik voor de noodzakelijke boodschappen gestopt bij de SuperCoop in Gennep. Er stond een lange rij voor de kassa. Een vlotte jongedame achter de kassa riep de hulp van haar collega in en meldde dat kassa één ook openging. Snel switchte ik van rij, hoewel de cassière daar wat minder vlot was. Na enige minuten uitsluitend gebeld te hebben, besloot ze al bellend de rij weg te werken: "Nee, ik kan niet sluiten. Ik heb dat nog nooit gedaan. Ja, maar na drie keer sluiten kan ik dat echt nog niet alleen." Gelukkig kon ze met haar niet bellende hand de kassa bedienen, waardoor ik toch nog af kon rekenen.

Vandaag heb ik een heerlijke wandeling gemaakt, waarna ik zin had in een pizza calzone. Een welkomsbord stond voor de deur van de lokale pizzeria, de menukaart zag er goed uit. Helaas was de deur op slot. 's Middags had ik wat gedronken op het terras van restaurant De Loopplank, ik besloot daar ook maar te gaan eten. Allervriendelijkst werd ik welkom geheten door Bavariameisjes die de bediening deden. Als nagerecht bestelde ik koffie met likeur. Dat kostte een blond Bavariameisje wat moeite. Haar collega keek even mee: "Haha, je tikt twintigduizendvijftig in. Als de code tweehonderdvijftig is, moet je niet eerst tweehonderd en dan vijftig intikken, maar gewoon twee vijf nul." Even later kwam ze verlegen lachend de koffie met likeur brengen. Deze smaakte uitstekend, mijn avond kon niet meer stuk.

Plasmolen - 4 juli 2010 - Voor het tiende jaar achter elkaar sta ik op Camping De Geuldert in Plasmolen. Het voelt inmiddels als thuis komen, toch is het voor mij het ultieme vakantiegevoel.

Plasmolen ligt in het noordelijkste puntje van Limburg, vlakbij de grens met Brabant, Gelderland en Duitsland. Groot is het dorp niet, het heeft slechts enkele honderden inwoners. Gelegenheden voor toeristen zijn er des te meer. Bugalowparken, jachthavens, een appartementencomplex en twee campings huisvesten een veelvoud aan toeristen. Deze vermaken zich met fietsen en wandelen in de omgeving, met o.a. de Jansberg en de Mookerheide. Daarnaast is er volop gelegenheid voor watersport op de Grote Siep, een recreatieplas langs de Maas.

Camping De Geuldert is een rustige, maar gezellige camping aan de voet van de Jansberg. Vol staat de camping eigenlijk alleen met de vierdaagse van Nijmegen. Het is voorzien van net sanitair, een speeltuin, een jeu de boulesbaan, een kleine winkel, een snackbar en een kantine. De laatste fungeert tevens als stamkroeg voor de lokale bevolking, wat het een gezellig middelpunt van de omgeving maakt. De dorpse roddels komen me na al die jaren bekend voor, ik vind ze vele malen vermakelijker dan de nepnieuwtjes in rubrieken als RTL Boulevard en SBS Shownieuws. Druk is het nog niet op de camping. Op het veld stonden we gisteren alleen, met uitsluitend gezelschap van een konijn. Ongetwijfeld heet hij Flappie, dan kan niet anders met zulke oren. Hij ziet er echter uit alsof hij al meerdere malen de kerst heeft overleefd. Dat is ook niet verwonderlijk. Het konijn is tam en nodigt uit tot aaien, zelfs de grootste konijnenliefhebber zal hem niet willen jagen. Hij loopt gezellig om de caravan heen, knabbelend aan de laatste restjes groen gras. Ik blijf drie weken en ben benieuwd of Flappie het hier ook nog zo lang uithoudt.

IJsselstein - 28 juni 2010 - Nog enkele dagen, dan begint voor midden Nederland de zomervakantie. Snel daarna zullen andere regio's volgen. Het belooft een hete zomer te worden.

Terwijl half Nederland herrie maakt met vuvuzela's, heeft de andere helft van Nederland met verbazing het nieuws over Bavaria jurkjes gevolgd. De dames met de oranje jurkjes zijn inmiddels weer op vrije voeten, na enkele dagen in een Zuidafrikaanse cel doorgebracht te hebben. Het dragen van een jurkje van Bavaria was voor de Fifa voldoende reden de dames aan te klagen. Er stond weliswaar geen reclame op, maar de aandacht voor Bavaria i.p.v. sponsor Budweiser stond de voetbalbond niet aan. Het meest verbazingwekkend was dat de Zuidafrikaanse overheid zich aan de kant van de Fifa schaarde en de dames vast zette. Ook het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken stelde zich op het standpunt dat het niet verboden kan zijn om in een oranje jurkje te lopen. Ondertussen is in Rotterdam op verzoek van de Tour de France een verbod op flyeren door anderen dan sponsors van de tour afgekondigd. Ik ben benieuwd wat het ministerie van Buitenlandse Zaken gaat antwoorden als daar vanuit het buitenland vragen over komen.

Niet alleen de sportevenementen brengen leven in de 's zomerse brouwerij, ook het weer werkt goed mee. Na een witte winter en een koud voorjaar is de eerste hittegolf aangebroken. Het Nationale Hitteplan is daarom vandaag in werking gesteld. Wat het exact inhoudt, is niet helemaal duidelijk. Het is afgekondigd door het RIVM en leidt ertoe dat GGD's mensen vragen genoeg water te drinken. Het plan is in 2007 opgesteld n.a.v. de toenemende vergrijzing in combinatie met een verwachte klimaatverandering. Ook speelde mee dat tijdens de hittegolf in 2003 meer mensen zijn gestorven dan tijdens normale zomers. Behalve genoeg water drinken, adviseert het RIVM ook om weinig alcohol te drinken en 's middags niets te doen. Het laatste heb ik uiteraard geen moeite mee. Vandaag heb ik het al in praktijk gebracht, op het terras van pizzeria Tricolore op de Uithof. Terwijl universitaire ambtenaren hun rondjes liepen, bevolkten kortgerokte studentes en andere jonge mensen de bankjes en stoeltjes op het plein. Het advies om geen alcohol te drinken, werd niet door iedereen opgevolgd. De sfeer was er niet minder om. De hete zomer was voelbaar en zichtbaar, maar het Nationale Hitteplan leek heel ver weg.

IJsselstein - 20 juni 2010 - Na vanmorgen uigecheckt te zijn in het hotel, wilde ik nog een kopje koffie. Dit heb ik genomen op een terras in Egmond aan Zee. Ik kreeg er een koekje bij, maar daar had ik niet zoveel zin in. Ik had het ontbijt net achter de kiezen. De aanwezige huismussen dachten er anders over. Drie kwamen gezellig aan tafel, de vierde vloog er met het koekje vandoor.

Egmond aan Zee - 19 juni 2010 - Het is gelukt! De medaille is binnen, vandaag heb ik de vierde dag van de Vierdaagse van Alkmaar uitgelopen.

De start was vanmorgen bij sportcentrum Oosterhout aan de Vondelstraat. Het regende even, maar op het moment van starten klaarde het alweer op. Later op de dag zouden nog enkele buitjes vallen. Het was echter overwegend droog. In de middag kwam de zon zelfs in beeld. Vanaf het sportcentrum ging de route richting het noorden, dwars door het centrum en de buitenwijken van Alkmaar. Boven Alkmaar ging het richting camping Molengroet, langs een meer waar komend weekend het dance festival Indian Summer gehouden wordt. Vanaf daar ging het naar Koedijk, waar ik het tijd vond voor broodje. Helaas smaakte het alsof het ook al een vierdagse had afgelegd. Vanaf daar ging het terug naar Alkmaar, alwaar de finish voor het publiek op het Waagplein was. De auto stond echter nog bij het sportcentrum, zodat ik nog een kilometer extra moest voor mijn eigen finish.

Het resultaat van vier dagen wandelen is een blarenbal bij de kleine teen van mijn rechtervoet. Verder valt het mee. De protesten van mijn knie waren vandaag zeer beperkt, de spierpijn mag geen naam hebben. Vanavond was er alle reden voor een feestje, wat we gevierd hebben bij restaurant Het Wapen van Egmond. Het ligt vlakbij het hotel, aan het Pompplein hier in Egmond. Het terras beviel van de week al, ook het eten bleek prima. De gerechten waren net wat anders dan gemiddeld, de smaak uitstekend en de bediening vlot en vriendelijk. Mocht je nog eens in Egmond aan Zee komen, is het zeker een aanrader. Zelf ga ik voorlopig andere oorden opzoeken, waar ik eens rustig na kan denken of ik volgend jaar weer een vierdaagse ga lopen.

Egmond aan Zee - 18 juni 2010 - De derde dag zit erop, het einde is in zicht. Nog eenmaal 25 kilometer lopen, dan heb ik de Vierdaagse van Alkmaar voltooid.

De route van vandaag begon en eindigde in het stadion van AZ. Vanaf daar ging het naar Akersloot, om via Limmen en Heiloo weer terug te gaan. Met name in Heiloo had men er een feestje van gemaakt. Er zaten twee winkelcentra in de route, in beide werd muziek gespeeld. Bij het tweede winkelcentrum was ook een stempelpost en de nodige horeca. Ik heb er een ouderwets broodje bal genomen, welke ondanks de drukte razendsnel op tafel stond. De yoghurtshake die ik erbij besteld had kwam wat later, maar voor ik de bal achter de kiezen had. Dat was dus nog prima op tijd.

Gisteren schreef ik over protestacties van mijn rechterknie. De rust van vannacht zal goed gedaan hebben, want ik had vandaag minder last dan gisteren. Momenteel voel ik vrijwel niets meer, dus dat geeft goede hoop voor morgen. Het zal nodig zijn, want ik zag in de routebeschrijving dat er weer een grasdijk op het programma staat. Verder zal morgen de dag van de intocht zijn, met een flink stuk wandelen door de stad. Ik heb geen idee hoe feestelijk Alkmaar dan is. Morgen zal ik het beleven en er hier over berichten.

Egmond aan Zee - 17 juni 2010 - Het is donderdagavond, de tweede dag van de Vierdaagse van Alkmaar zit er weer op. Nog twee dagen, dan hoop ik te kunnen schrijven dat ik het gehaald heb.

De route van vandaag liep ten noordwesten van Alkmaar. Vanuit Alkmaar ging de route naar het dorpje Overleek, om vervolgens via Heerhugowaard naar Broek op Langedijk te lopen. Vanaf daar ging het via Sint Pancras weer terug naar Alkmaar. Ik vond de route mooier dan gisteren. De weidse uizichten met water, molens en polder spreken mij meer aan dan de bossen rondom Bergen. De paden waren over het algemeen ook goed te lopen, alleen voor Broek op Langedijk ging de route een deel over een smalle, onverharde dijk. Deze was te smal voor de grootte van de groep, bovendien vroeg het ongelijke pad veel van de gewrichten. Mijn rechterknie protesteert nog steeds, ik hoop dat dit vanavond en vannacht met rust overgaat. Ik was er wel op tijd. Zoals op bijgaande foto is te zien, stonden mensen vlak na mij in de file.

Eergisteren schreef ik dat Hotel Zuiderduin me twee jaar terug erg goed bevallen is. Of mijn herinnering is vertekend, of de kwaliteit is de afgelopen tijd toch verminderd. Het hotel is niet slecht, maar middelmatig wil ik het wel noemen. De kamers zijn ruim, maar ook warm, licht en gehorig. De gordijnen zijn zo oud dat de gaten zichtbaar worden. De keuken is ook niet slecht, maar allesbehalve verfijnd. Gerechten als kibbeling, shoarma en varkenslapjes is niks mis mee, maar in een goed hotel verwacht ik anders. Gisteren schreef ik al wat over het parkeren. Vandaag had ik gelukkig wel een plekje, maar andere gasten hoorde ik weer over het gebrek aan plaatsen. Op het moment dat iemand bij de receptie vraagt naar alternatieven, is het antwoord dat Zuiderduin ook niets kan doen aan de beperkte parkeergelegenheid. Ben jij zo dom of ik zo intelligent, is de gedachte die dan in mij opkomt. Jammer is dat de receptionistes dezelfde gedachte uitstralen. Desalniettemin blijft de ligging prachtig en zijn de voorzieningen goed op orde. De komende dagen zal ik daar zeker nog van genieten.

Egmond aan Zee - 16 juni 2010 - Vanmorgen even na half negen was het zo ver. Een startschot klonk en ik kon beginnen met de eerste dag.

De route slingerde vandaag door de duinen, als eerste van Alkmaar naar Egmond aan Zee. Daar ging de route tot mijn verbazing door mijn hotel, om even verderop het strand op te gaan. Bij Bergen aan Zee konden we het strand weer af. Volgende plaats was Bergen, met een stempelpost in de ruïnekerk. Vanaf daar was het nog slechts zes kilometer terug naar Alkmaar.

Het lopen op het strand viel me niet tegen. Ik had mul zand verwacht, maar gelukkig was het eb. Lopen kon op een brede strook langs de vloedlijn, waar het zand licht vochtig en hard was. Van Bergen aan Zee tot Bergen ging de route eerst over een smal pad, vervolgens door het bos. Het liep niet veel lichter dan het strand. Gelukkig bood Bergen de broodnodige eetgelegenheden, alwaar ik dan ook van een lunch genoten heb. Vanaf Bergen liep het over brede asfaltpaden terug naar Alkmaar, wat me met gevulde maag weinig moeite kostte. In Alkmaar aangekomen, leek het verlaten van de parkeerplaats de langste etappe te worden. Er stond een lange rij, maar tot mijn verassing ging ook dat snel. Terug in het hotel, bleek daar de parkeerplaats vol. Ondanks dat hotel Zuiderduin gratis parkeergelegenheid zegt te bieden, was de overzijde van de straat à €1,55 per uur de enige mogelijkheid. Gelukkig waren de terrassen in de Dorpsstraat net wat minder vol, zodat ik daar onder het genot van een hapje en een drankje kon bijkomen van de eerste wandeldag.

Egmond aan Zee - 15 juni 2010 - Vorig jaar heb ik de Vechtdal wandelvierdaagse gelopen. Dat is goed bevallen, dit jaar loop ik weer een vierdaagse. Deze keer heb ik echter gekozen voor de Vierdaagse van Alkmaar.

De vierdaagse start morgen, zaterdag is de laatste dag. Iedere dag is de start op een andere lokatie in Alkmaar, waarna ik 25 kilometer wandel naar de finish. Er zijn ook langere en minder lange afstanden te lopen, maar deze afstand vind ik prettig. Er hoeft niet overmatig veel voor getraind te worden en honderd kilometer in vier dagen vind ik toch nog een prestatie. Overnachten doe ik in Egmond aan Zee. Hotel Zuiderduin aldaar had een arrangement voor de vierdaagse. Een kleine twee jaar terug is een weekend in dit hotel me uitstekend bevallen, dus de keuze was snel gemaakt.

Vanmiddag kon het startbewijs opgehaald worden op het Waagplein in Alkmaar. Op de oerhollandse lokatie stonden kramen waar voor iedere wandelaar een routekaart, krantje, stempelkaart en veterchip klaar lag. Waarom met een veterchip ook nog een stempelkaart nodig is, is mij niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk wordt de techniek nog onvoldoende vertrouwd door de organisatie. Ik was rond kwart voor vijf op het plein, een kwartier voor de kramen open gingen. Dat bleek het goede moment. Ik kon aansluiten in een korte rij, welke binnen de kortste keren verdrievoudigd was. Om me heen kijkend, voelde ik me weer jong. In tegenstelling tot andere wandeltochten die ik de afgelopen jaren gelopen heb, was het publiek hier voornamelijk ouder. Ik ben benieuwd of morgen met wandelen het beeld hetzelfde is. Rond vijf over vijf had ik mijn spullen, waarna ik weer richting Egmond aan Zee vertrokken ben. Mijn timing bleek goed geweest, ik hoop dat dit de komende dagen zo blijft.

Oosterhout - 13 juni 2010 - Met enige regelmaat bezoek ik de stad Nijmegen. Ik parkeer dan meestal in parkeergarage Kelfkensbos. Het is een ruime, gunstig gelegen garage. De laatste tijd levert betalen echter wat problemen op.

Betalen ging altijd snel en gemakkelijk. Weliswaar was in- en uitrijden met creditcard niet mogelijk, maar de betaalautomaten werkten goed en boden de mogelijkheid om met pin, creditcard, chipknip en contant geld te betalen. Ondanks dat er af en toe lange rijen stonden, was wachttijd beperkt en altijd overzichtelijk. Enkele weken terug is dit veranderd. De vier betaalautomaten bij de ingang zijn vervangen door twee automaten. Op lagere verdiepingen zijn ook automaten geplaatst, maar deze zijn niet zichtbaar vanaf de ingang. Dat veroorzaakt dus lange rijen bij de ingang, wat versterkt wordt doordat snel betalen met creditcard niet meer mogelijk is. Daarnaast werkt de pinautomaat zo slecht dat betalen met pin welhaast onmogelijk is, wat zowel ergenis als rijen veroorzaakt.

Nadat mij dit was opgevallen, mailde ik mijn constateringen naar de gemeente Nijmegen als beheerder van de parkeergarage. Het antwoord was dat de rijen zullen afnemen, omdat er in totaal meer automaten staan. Tevens werd in de mail vanuit de gemeente geconcludeerd dat het betaalgemak toegenomen is, omdat betaling met papiergeld voortaan mogelijk is. Het was duidelijk dat de ambtenaar voor zijn klanten had besloten dat deze ouderwetse, tijdrovende belaalwijze het summum van klantvriendelijkheid was. Op mijn klacht over de slechte werking van de pin werd niet ingegaan. Wel werd nog vermeld dat programmeren van systemen tijd kost. Na mijn vraag wat hiermee bedoeld werd, kwam het antwoord dat op termijn betalen met creditcard weer mogelijk wordt. Plannen van veranderingen is moeilijk, concludeerde ik zelf maar.

Gisteren had ik er weer eens geparkeerd. Op het moment dat ik wegging, stond men buiten al in de rij voor de betaalautomaten. Gelukkig was mijn veronderstelling dat men de andere automaten niet gezien had juist, beneden stond niemand. Betalen met creditcard was nog steeds niet mogelijk, dus ik probeerde de pin. Op het moment dat ik bij het betalen voor de tweede keer de melding "pas ongeschikt" op het scherm kreeg, kwam een andere parkeerder aanlopen. "Wat een gekut hier," zei hij me in plat Nijmeegs, "Ik heb hier maar even gestaan, maar kon die €1,20 ook niet pinnen. Contant geld had ik niet, dus ik moest naar buiten. Daar stond natuurlijk een rij van hier tot Tokio, dus ik zal nu wel het dubbele kwijt zijn." Ik gaf de man gelijk en heb vervolgens met papiergeld betaald. Het duurde even door de automaat mijn parkeerkaart teruggaf, maar deze oude, niet meer zo vertrouwde manier van betalen werkte wel.

Oosterhout - 12 juni 2010 - De verkiezingen zijn geweest, het demissionaire kabinet is nogmaals duidelijk gemaakt dat het beleid van de afgelopen jaren niet gewaardeerd werd. De VVD is de grootste partij geworden. Dat is niet omdat daar zo veel meer mensen op hebben gestemd, de reden is dat er zo weinig op de opponenten is gestemd. Nooit eerder was het parlement zo verdeeld.

Hét drama van afgelopen woensdagavond was het aftreden van Jan Peter Balkenende. Hij had gevochten als een leeuw, maar geen van zijn vertrouwelingen had hem verteld dat hij dat deed met de kansen van een welpje. Zelfs zijn grootste tegenstanders werden geraakt door zijn laatste gevecht, het gevecht tegen de tranen. Maxime Verhagen heeft zijn rol als fractievoorzitter van het CDA overgenomen. Dat de gekwiekste Limburger het beter zou hebben gedaan als lijsttrekker, zal bij het CDA worden gezien als de kennis van vandaag. Bij de PvdA had men sneller door dat een gezicht van mislukt beleid geen stemmen trekt. In een fotofinish heeft de PvdA met Job Cohen net een zetel minder behaald dan Mark Rutte's VVD. De verassing van de avond was de PVV. Het was bekend dat Geert Wilders een grote aanhang heeft, maar dat xenofoob Nederland zo groot was had niemand verwacht. D66 en GroenLinks konden ook zetelwinst inboeken, maar dat was niet anders dan verwacht. Bij de SP vierde men feest omdat men na vier jaar oppositie de schade heeft weten te beperken. Het lijkt historisch, tot nu toe vierden alleen regeringspartijen dit soort "verliezen met een gouden randje".

Vandaag heeft de koningin VVD-er Uri Rosenthal benoemd tot informateur, met het verzoek de mogelijkheden te onderzoeken voor een kabinet "waarvan de grootste partij en de grootste winnaar deel uitmaken". De opdracht komt tegemoet aan de politieke wens om grote winnaars voor te laten gaan, stemmen op winnende partijen lijken vaak meer waard dan zetels van verliezende partijen. In dit geval lijkt het vooral politiek. De enige optie voor een regering met VVD en PVV is samenwerking met het CDA. Bij het CDA koestert men echter geen warme herinneringen aan samenwerking met liberalen en populisten in één regering, bovendien heeft de VVD de verkiezingen gewonnen met een economisch programma dat tegengesteld is aan dat van de PVV. Geert Wilders wil echter niets liever. Met de uitslag van de SP als onheilspellend voorbeeld, zal hij er alles aan doen om in de regering te komen. Ondertussen loopt men zich bij PvdA, D66 en GroenLinks al warm voor onderhandelingen over paars plus. De grote vraag is of Mark Rutte ook warme gevoelens voor zo een coalitie heeft. Eerst is het aan Uri Rosenthal om te onderzoeken of Rutte er uit kan komen met Wilders en Verhagen. De Limburgers spelen daarmee een belangrijke rol in Den Haag. In hoeverre dat Limburg weer trots maakt op Nederland, is misschien een goede vraag voor een volgende opiniepeiling.

IJsselstein - 7 juni 2010 - Nog een dag, dan is de campagne voor de verkiezingen weer voorbij. Overmorgenavond zullen we weten in hoeverre de opiniepeilers gelijk hebben gekregen.

Voorspeld werd dat een strijd tussen VVD en PvdA het beste uit zou pakken voor beide partijen. Kiezers switchen niet zo snel tussen deze partijen, maar in de strijd worden de standpunten van beiden duidelijk. Bijkomend voordeel is dat zo een strijd publiciteit genereert die dan niet naar andere partijen gaat. Het lijkt erop dat de strategie van de kemphanen geholpen heeft. De VVD dreigt de grootste partij te worden en de PvdA verliest een stuk minder zetels dan oud-coalitiepartner CDA. Enkele kleine partijen stijgen, maar geen van die partijen staat op meer dan twintig zetels in de peilingen. De grote vraag hierbij is nartuurlijk wat er na de verkiezingen gaat gebeuren. Als VVD en PvdA net zo goed samen kunnen formeren als campagne voeren, kan de uitslag van de formatie voor velen verassender zijn dan de verkiezingsuitslag.

Bij het CDA ziet men het allemaal met lede ogen aan. Enkele uren na de val van het kabinet had men Jan Peter Balkenende alweer tot lijsttrekker benoemd, maar ook hier bleek haastige spoed niet goed. Na in acht jaar vier kabinetten tot een minder fraai einde te hebben geleid, wordt het campagne voeren ook te moeilijk. De politieke voelsprieten van Jack de Vries liggen onder de lakens van een adjudante, zijn vrienden Klink en Verhagen uit het kabinet schijnen de posities na de verkiezingen al aan het verdelen te zijn. Ondertussen blijft Balkenende op alle manieren vechten voor zijn politieke leven. Na acht jaar normen en waarden gepredikt te hebben, stond hij afgelopen weekend op de foto met het opschrift "fuck drugs" op zijn t-shirt. Neuk narcotia, betekent dat in het Nederlands. Hoe we dat motto moeten zien in relatie tot het blikje bier, wil waarschijnlijk niemand weten. Na acht jaar premier geweest te zijn, rest echter weinig meer dan dit soort acties om de voorpagina's te halen. Dramatischer kan het niet, hoe bewonderenswaardig de strijdlust ook mag zijn.

IJsselstein - 6 juni 2010 - April, mei en juni zijn de maanden van de muziekfestivals. Ook IJsselstein heeft in deze periode zijn eigen muziekfestival, het Podiumfestival. Ik was er afgelopen zaterdagavond.

Het Podiumfestival bestaat sinds 2003 en wordt sindsdien jaarlijks gehouden. Lokatie is het IJsselsteinse Podium, een evenemententerrein dat is aangelegd tussen de binnenstad en de nieuwbouwwijk Zenderpark. De keuze van artiesten valt samen te vatten als feest. Dit jaar begon het festival op vrijdagavond met een volksfeest ter ere van het zevenhonderd jarig bestaan van IJsselstein. Er waren optreden van lokale acts, met als finale een optreden van de Volendamse BZN coryfeeën Jan Keizer en Anny Schilder. Op de zaterdagavond stonden de grote Nederlandse namen geprogrammeerd.

Even na zeven uur 's avonds mocht Thomas Berge het publiek opwarmen. Na enkele van zijn eigen singles gezongen te hebben, ging hij over op covers van o.a. Robbie Williams. Dat laatste werd hij zelf enthousiaster van, het publiek moest er nog even inkomen. Een uurtje later klonken de gitaren van Van Dik Hout. Na enkele klanken stond de tent bomvol, IJsselstein was een uur lang overgeleverd aan de klassiekers van Martin Buitenhuis en consorten. Lesley Willams en Centerfold mochten daarna het podium vullen. Geen van beiden kreeg de tent vol. Bij Lesley Williams wilden mensen nog wel meezingen met de overbekende Hazes nummers, bij Centerfold ging het enkel nog om de schaarse kleding van de dames. Wat daarmee niet lukte, presteerden twee lelijke kerels in de slotact wel. Binnen enkele seconden na hun komst veranderde het festivalterrein in één grote kolkende mensenmassa. Nummers werden van begin tot eind meegelald, in polonaise of op andere ongepaste wijze danste het publiek door de gehele tent. De Gebroeders Ko stonden op het podium, het festival was feest geworden. Na een uur hielden ze het voor gezien, wat ook voor mij het teken was het festival te verlaten. Op het moment dat ik de weg overstak, passeerden de Gebroeders Ko me. Het feest zat erop, de nacht wachtte op wat niet meer komen zou.

IJsselstein - 1 juni 2010 - Nog ruim een week, dan liggen de rode potloden weer klaar. De discussies gaan inmiddels nog maar beperkt over de inhoud, de mogelijke coalities hebben alle aandacht van journalistiek Nederland.

De VVD dreigt de grootste partij te worden en vindt een coalitie met CDA en PVV de meest logische. Bij een stem op Mark Rutte, krijgt men Maxime Verhagen en Geert Wilders er dus gratis bij. De PVV ziet het wel zitten, het CDA blijkt opeens een voorkeur ontwikkeld te hebben voor samenwerking met progressief liberalen. Hoewel zijn beleid in de afgelopen jaren sterk behoudend was, stelt Jan Peter Balkenende in de verkiezingscampagne dat het tijd is voor radicale veranderingen. D66 en GroenLinks zijn serieuze kandidaten voor hem, ondanks dat zijn breekpunten in de programma's van betreffende partijen staan. D66 en GroenLinks zien samenwerking met elkaar wel zitten, maar reageren beide liever met de PvdA. Een vierde partij zal echter nodig zijn om in deze combinatie tot een meerderheid te komen, wat het realiteitsgehalte wat laag maakt. De PvdA wil een zo progressief mogelijke coalitie. Welke partijen daar in moeten, hebben we nog niet mogen horen. De SP wil dat ook, hoewel geen conservatiever programma als dat van de SP te vinden is. Men is daar echter wel duidelijk over de partnerkeuze, die is namelijk gevallen op PvdA, Groen Links en D66.

De ChristenUnie staat niet meer in de lijstjes met mogelijkheden, men maakt zich daar op een andere wijze druk over partnerkeuze. D66 heeft een wetsvoorstel ingediend waarbij het voor christelijke scholen onmogelijk wordt om docenten te ontslaan vanwege een homosexuele voorkeur. VVD, SP, GroenLinks en de PvdA zijn voor, ondanks dat PvdA-minister Plasterk zich tijdens zijn kabinetsperiode niet uitsprak over een ontslag om deze reden. André Rouvoet noemt het standpunt van de PvdA een verbazingwekkende omslag. Hij stelt dat deze wet aan de fundamenten van de rechtstaat komt. Onze demissionaire vice-premier ziet het als een grondrecht om met de bijbel in de hand homo's te mogen discrimineren. Zijn argument is dat vrijheid van godsdienst en verbod op discriminatie gelijkwaardige rechten zijn. Hoe hij met dit argument tot zijn conclusie komt, is geheel onduidelijk. In het wetsvoorstel wordt de vrijheid van godsdienst immers niet ingeperkt, alleen het verbod op discriminatie verder ingevuld. Wat door deze discussie wel duidelijk wordt, is dat de ChristenUnie met deze visie op partnerkeuze niet meer snel op lijstjes met mogelijke coalitiepartners zal verschijnen.

Oosterhout - 28 mei 2010 - Afgelopen weken steeg de VVD als een komeet in de peilingen. Mark Rutte hoefde weinig meer te doen dan lachend in beeld te komen. De EO heeft daar gisteren tranen aan toegevoegd.

Bij alle verkiezingen berekent het CPB de effecten van de verschillende verkiezingsprogramma's door. Hoewel dit gebaseerd is op modellen die nooit volledig de werkelijkheid weergeven, bestaat er consensus over de omgang met deze cijfers. Ze worden voor waar aangenomen. Ook dit jaar is dat weer gedaan, alleen in mindere mate. I.v.m. de vervroegde verkiezingen heeft het CPB geen tijd gehad om de effecten voor de verschillende bevolkingsgroepen door te rekenen. Het gevolg is dat anderen dat wel doen en discussie ontstaat over de verschillende uitkomsten. Ook de EO heeft zich dit jaar in deze discussie gemengd, het heeft de gevolgen van het VVD verkiezingsprogramma doorgerekend.

Jan Peter Balkenende van het CDA was één van de eersten die de gevolgen van het VVD verkiezingsprogramma voor de lage inkomens aankaartte. De VVD wordt door hem neergezet als een kille en asociale partij. Hij heeft er reden voor, het kan immers kiezers doen overstappen van VVD naar CDA. Gehoor kreeg hij echter niet, de journalistiek richtte zich op het gekrakeel tussen VVD en PvdA. De EO heeft dat gisteren radicaal veranderd. Bij Netwerk kwam een huilende bijstandsmoeder in beeld die geconfronteerd werd met de gevolgen van het VVD verkiezingsprogramma voor haar eigen portemonnee. Niets scoort beter dan huilende moeders, dus de VVD is woedend. Volgens de VVD kloppen de cijfers niet en zou de bijstandsmoeder er vele malen minder op achteruit gaan. Wie gelijk heeft, doet er echter niet meer toe. Het beeld van een een kille VVD staat. Dat dat beeld van de EO in het verkiezingsprogramma van het CDA er beter vanaf komt dan bij de VVD, zullen slechts weinigen opmerken.

Oosterhout - 23 mei 2010 - "Ik weet niet, wat jou zo ver heeft gebracht. Als ik jou zie, 's avonds bij het park." Frank Boeijen zong het in 1985, sindsdien is het Nijmeegse Kronenburgerpark wereldberoemd in heel Nederland.

Frank Boeijen bezong in zijn lied een hoer. Zoals meer nummers van hem, was het een maatschappelijke aanklacht. Het Kronenburgerpark was een tippelzone en had last van alle randverschijnselen die daarbij horen. Middels zijn muziek vroeg Frank Boeijen aandacht voor die situatie. Inmiddels is die veranderd. De tippelzone en bijbehorende overlast zijn gemarginaliseerd op de verderop gelegen Nieuwe Markstraat, het park is opgeknapt. Het behoort tot de mooiste stadsparken van Nederland, met ruime grasvelden, mooi onderhouden begroeiïng, een dierenweide en natuurlijk de schitterende Kruittoren. Laatstgenoemde is een restant van de omwalling van de stad. Overdag is het park een sfeervolle oase van rust voor toeristen, stadsbewoners, in de binnenstad winkelend publiek en leerlingen van het nabijgelegen Stedelijk Gymnasium.

Ik liep laatst op een koopavond door het park, in de veronderstelling er de sfeer te vinden die zo kenmerkend is voor stadsparken. Bovenin het park, ter hoogte van de Parkdwarsstraat, bleek het echter ook koopavond. Dealers handelde volop in verdovende middelen. In het park waren de bankjes bezet door blowende klanten van die dealers. De lucht was wee. Rust was er zeker, maar met een geheel andere sfeer dan ik me had voorgesteld. Snel liep ik het park door, onderwijl denkend aan de eerste zin van Frank Boeijen's Kronenburgerpark. Even voorbij het park nam ik de roltrap naar de brug, op weg naar mijn geparkeerde auto in Lent. Twee fietsende agenten op zoek naar onraad kruisten mij. Ze lieten het park links liggen, rustig om zich heen kijkend fietsten ze richting Nieuwe Marktstaat.

IJsselstein - 17 mei 2010 - Mannen of vrouwen, ondanks alle emancipatie blijft het verschil maken. Soms kan ik dat zeer waarderen, af en toe kan ik er ook buitengewoon verbaasd over zijn.

Afgelopen zondag was ik bij de Marikenloop. Het is een hardloopwedstrijd voor uitsluitend vrouwen. In de sport is een onderscheid tussen mannen en vrouwen vrij gebruikelijk. Korfbal is de enige sport waar geen onderscheid gemaakt wordt. Bij hardlopen zijn wedstrijden over het algemeen gemengd, maar uitslagen gesplitst. De laatste jaren komen er echter steeds meer 'ladyruns', wedstrijden waar uitsluitend vrouwen aan mee mogen doen. De Marikenloop is één van de grootste in zijn soort en wordt jaarlijks gehouden op het Nijmeegse universiteitsterrein. Er zijn afstanden van 5 en van 10 kilometer, in totaal waren er 8209 deelneemsters. Winnares op de 5 kilometer was Lornah Kiplagat, op de 10 kilometer Marlies Overbeeke. Ik heb even gekeken bij de 10 kilometer. Wat opviel was het grote aantal deelneemsters en de enorme drukte rond start en finish. Verder was het een wedstrijd zoals alle andere, het publiek was net zo gemengd als bij een willekeurige andere wedstrijd.

Zaterdag heb ik Bocholt bezocht. Het is een middelgrote stad in het Duitse Noord-Rijnland-Westfalen. De ligging en het grote winkelbestand maken het een populaire winkelstad voor Nederlanders, met name vanuit de Achterhoek. Een opvallend gebouw is het in de Nederlandse baksteenrenaissance gebouwde historische stadhuis. Het ligt midden in het centrum, waar zich ook nog enkele traditionele winkelstraten en een modern overdekt winkelcentrum bevinden. Mijn auto had ik geparkeerd onder dat winkelcentrum. Bij het weglopen zag ik dat mijn auto op een vrouwenparkeerplaats stond. Omdat er meer auto's stonden, heb ik het zo gelaten. Wat het verschil was met andere delen van de garage, ontging mij geheel. Later las ik dat het initiatief voor het creëren van vrouwenparkeerplaatsen in Duitsland is genomen om vrouwen een veiliger gevoel te geven. De plaatsen dienen als dusdanig gemarkeerd te zijn en moeten in de nabijheid van de entree liggen. Feitelijk zijn het dezelfde richtlijnen als in Nederland gelden voor invalidenparkeerplaatsen, met twee verschillen. Het eerste verschil is dat er geen aparte vergunning voor nodig is, vrouwelijkheid is voldoende om er gebruik van te kunnen maken. Het tweede verschil is dat de plaatsen niet extra groot zijn. Hierbij schijnt het zo te zijn dat bij mannen het eerste vooral gevoelens van herkenbaarheid oproept, het tweede slechts onbegrip.

IJsselstein - 16 mei 2010 - Nog drie weken, dan zijn de stemlokalen weer geopend. Op het internet zijn weer volop stemadviezen te krijgen, affaires binnen politieke partijen behalen het nieuws. Van echte campagnes is nog niet veel te merken, partijen gaan voor een eindspurt.

Voor zo ver er al wat van campagnes was te merken, is het de afgelopen dagen nog rustiger geworden. N.a.v. de vliegramp in Tripoli hebben partijen besloten enkele dagen geen campagne te voeren. Zelf denk ik niet dat het verdriet er minder om wordt, maar misschien zijn er mensen die het waarderen. Het geeft de kranten de gelegenheid om de vliegramp op de voorpagina te houden en de politieke pagina's te vullen met Jack de Vries. De CDA spindoctor en staatssecretaris van defensie was met zijn adjudante tussen de lakens gedoken. Dat dit niet geheel aan de normen en waarden van de hoeksteen van zijn eigen samenleving voldeed, laat zich raden. Pikanter is dat Jack de Vries de bedenker is van de normen en waarden campagne en binnen defensie de gedragsregel had opgesteld dat relaties op het werk gemeld moeten worden. Uiteraard had hij zelf niet onmiddelijk de minister geïnformeerd over zijn sexuele escapades. Voor Jack de Vries rest weinig meer dan de troost van zijn adjudante. Vrouw, partij en ministerie hebben gepast afscheid genomen, Balkenende moet op zoek naar een nieuwe souffleur in campagnetijd.

Vlak voor de campagnestop was met de nodige publiciteit de stemwijzer weer opgestart. Na het reageren op een aantal stellingen, geeft de site een stemadvies. In mijn geval was dat GroenLinks. Vlak daarvoor had ik KiesKompas ingevuld. Daaruit bleek dat ik progessief rechts ben. Uiteraard past daar niet het advies voor GroenLinks bij, D66 werd op deze site als stemadvies gegeven. Bij alletwee de sites viel het me op dat het advies gebaseerd werd op een beperkt aantal stellingen welke redelijk aktueel, doch ook vrij ongenuanceerd waren. Standpunten over minder aktuele en meer principiële kwesties miste ik op beide. Het past in de trend om verkiezingsuitslagen te duiden met de krantekoppen van één dag, maar leidt dus ook tot tegenstrijdige adviezen. Stemmen doe ik daarom op basis van uitgangspunten. Deze staan zelden in de krant, maar zijn gelukkig bij de meeste politieke partijen langer houdbaar dan de verkiezingscampagne.

Oosterhout - 6 mei 2010 - Gisteren werd in het gehele land vrijheid gevierd. Het begrip vrijheid is voor velen verbonden met het woord veiligheid. Hoe kan iemand zich immers vrij voelen als hij zich niet veilig voelt?

Ondanks dit, blijken vrijheid en veiligheid vaak tegenstrijdige begrippen. Zo leiden maatregelen ter bevordering van de veiligheid vaak tot een afname van vrijheid. Voorbeelden zijn de legitimatieplicht, preventief fouilleren en bagagecontroles. Ook in Amsterdam waren afgelopen dinsdagavond veligheidsmaatregelen genomen die de vrijheid inperkte. De gemeente had de omgeving van het oorlogsmonument tot veiligheidsgebied verklaard, waardoor de politie extra bevoegdheden had. Zo werden bewoners door de politie van en naar hun woningen in het gebied geleid. Geholpen heeft het niet. Paniek ontstond op het moment dat één man in het publiek het zonder reden op een schreeuwen zette, wat leidde tot tientallen gewonden. De angst had het gewonnen van de rust.

Ook in Rotterdam lijkt de angst gewonnen te hebben van de rust. Afgelopen zomer is een festival in Hoek van Holland flink uit de hand gelopen, sindsdien is men op zoek naar nieuw evenwicht. Vandaag wordt in De Kuip de bekerfinale gespeeld. Besloten is daarom de verkoop van alcohol in het centrum van Rotterdam te verbieden. Een zakenman die vanavond een whiskey in de hotelbar bestelt, zal deze niet krijgen. Ook een wijntje bij het eten in een restaurant is ten strengste verboden. Burgemeester Aboutaleb verwacht daarmee problemen met hooligans te voorkomen. Dat zij de alcohol zelden ter plekke en al helemaal niet in hotels en restaurants halen, lijkt bijzaak. De Rotterdamse horeca heeft het verbod aangevochten bij de rechter, maar kreeg nul op request. De rechter gaf de horeca inhoudelijk gelijk, maar oordeelde dat een bezwaarschrift bij de gemeente moest worden ingediend. Dit gaat niet meer lukken, waardoor veel horecagelegenheden vanavond de deuren zullen sluiten. De vrijheid om een feestje te vieren, is weer ten onder gegaan aan de veiligheidsillusie van een politicus in paniek.

Oosterhout - 5 mei 2010 - Het is vandaag 65 jaar geleden dat in Hotel De Wereld te Wageningen een einde kwam aan de Duitse bezetting van Nederland. Ik was vandaag in datzelfde Wageningen, waar nu één van de bevrijdingsfestivals werd gehouden.

Nationaal bekend is het bevrijdingsfestival in Wageningen vanwege het defilé van veteranen, in het verleden altijd in aanwezigheid van Prins Bernhard. Het defilé is echter maar een klein onderdeel van het festival. Op twintig plaatsen in de stad staan podia of vinden andere festiviteiten plaats. Iedereen kan er wat vinden. Zo zijn er een kinderfestival, een tent voor ouderen, een hardrockpodium, een alternatief danceplein, een cultuurpark en diverse podia met voor grote groepen aansprekende optredens. Bekende namen die optraden waren o.a. Ali B, Di-rect, Imca Marina, Peter Koelewijn en het One Two Trio. Ongeveer 120.000 mensen wisten het festival vandaag te vinden, wat het gezellig druk maakte.

Zelf heb ik diverse optredens gezien, welke ook heel divers waren. Ali B. maakte indruk op het kerkplein. Een album van hem zou ik zelfs niet downloaden, maar optreden kan hij. Terwijl op de schermen de vraag verscheen wie er door de band heen rapte, wist hij het hele plein mee te krijgen. Even later was ik in het park bij Loriën. Het zijn twee zusjes met een harp, een gitaar en zelf geschreven sfeerliedjes. Zo groot als het optreden van Ali B. was, zo klein was dit. Op eenzame hoogte stond Maling. In programmaboekjes was dit duo niet te vinden. Vanaf een balkon lukte het ze de passanten enthousiast mee te laten zingen. Als laatste zag ik Pure Ellende. Deze Utrechtse studentenband speelde het stationsplein met Wagenings studentenpubliek plat. De muziek varieerde van Coldplay tot Hazes. Voor de sfeer maakte het niet uit. Alles was mee te brullen en het bier deed de rest, zowel op het podium als ervoor. Een oudere man waggelde ondertussen langs bar en publiek met een leeg glas, in de hoop er een slokje in te krijgen. Dat lukte niet, wat zijn staat van dronkenschap tot echte ellende maakte. De andere aanwezigen lieten zich er weinig aan gelegen liggen, zij feestten in gepaste dronkenschap mee met Pure Ellende.

Oosterhout - 1 mei 2010 - Terwijl in grote delen van het land de regen met bakken naar beneden kwam, scheen hier vanmorgen de zon. Het was perfect weer voor een wandeltocht in de Ooijpolder.

Twintig jaar geleden is begonnen met natuurontwikkeling in de Ooijpolder. Landbouwgronden werden opgegeven om de natuur een kans te geven. Paarden en galloway runderen houden het gras bij, bevers maken het landschap gevarieerd en het water creëert duinen en polders. Uiteraard wordt niet alles aan de natuur overgelaten. Dijken beschermen de dorpen en wegen, fiets- en wandelpaden worden gewoon onderhouden. Aanvankelijk werd dit beleid gezien als kapitaalvernietiging. Veel landbouwgrond verdween immers. Inmiddels is duidelijk dat het tegengestelde bereikt is. Fietsers, wandelaars, skaters, vissers en zwemliefhebbers weten het gebied massaal te vinden, wat heeft geleid tot een geweldige impuls voor de regio.

Vanuit Nijmegen ben ik eerst via Persingen naar Leuth gelopen. Persingen is een klein, romantisch kerkdorpje tussen Beek, Nijmegen en Ooij. Meer dan een oud kerkje met enkele boerderijen er omheen is het niet. De ligging in de polder met uitzicht op de heuvels van Beek maakt het on-Nederlands mooi. Vanaf Leuth ben ik over de dijk langs Erlicom en Ooij naar Oortjeshekken gelopen. Het kleine hotel dient als huiskamer voor de recreanten in de Ooijpolder en presenteert zich ook als dusdanig. Voor het terras was het wat te fris, binnen zat het dan ook flink vol. Zoals altijd stonden verse gerechten op de kaart, deze keer lente-ui kerriesoep en broodjes met tonijnsalade. Vanaf Oortjeshekken was het over de dijk nog een een uur terug wandelen naar Nijmegen. Precies op tijd was ik weer terug in de parkeergarage. Toen ik eruit reed, had ook de regen Nijmegen bereikt.

Oosterhout - 30 april 2010 - Zo zwoel als Koninginnenacht was, zo kil was Koninginnedag. De temperatuur wilde maar niet toenemen, de hoeveelheid vocht wel. Ik was in Nijmegen. Ondanks de regen, wa de sfeer niet verkeerd.

Het centrum van Koninginnedag in de Nijmeegse binnenstad was op de Markt. Voor De Waag stond een podium waar de Nijmeegse talentenjacht plaats vond. Diverse onbekende talenten lieten hun kunsten zien, tussendoor waren er optredens van de band Niet Verkeerd. Een groot publiek trok de mengeling van evergreens en Nederlandse feestnummers niet, daarvoor was het te nat. Een enkeling waagde een dansje onder de paraplu, iets meer mensen stonden onder afdakjes en parasols te kijken. De sfeer was er niet minder om, ook in de regen wist Niet Verkeerd de stemming erin te houden.

Later op de middag werd het droger en ook wat drukker. Het lukte Niet Verkeerd de voetjes van enkele minder mooi opgedroogde dames van de vloer te krijgen, terwijl jonger Nijmegen geamuseerd bleef toekijken. Voor de uitslag van de Nijmeegse talentenjacht bekend gemaakt zou worden, trad de winnares van vorig jaar op. Ze heette Cheyenne. Het was haar stem die indruk maakte. Ondanks het lange haar en korte rokje, behoorde met flair op een podium staan niet tot de kwaliteiten. Net als de deelnemers aan de talentenjacht mocht ze twee nummers zingen, om vervolgens haar oordeel over de anderen te geven in de jury. Dit heb ik niet afgewacht. Muziek in de buitenlucht hoort bij Koninginnedag, de uitslag van een talentenjacht blijft zelfs op een live podium niets meer dan een zappmoment.

Oosterhout - 29 april 2010 - Koninginnedag is voor Nederland de nationale feestdag, met feesten in het gehele land. In diverse steden barst dat feest de avond ervoor al los, sinds enkele jaren ook in Arnhem. Ik was vanavond bij een optreden van Ilse de Lange aldaar.

Het optreden zou rond half tien beginnen, vijf minuten later kwam ik het plein op lopen. Er was nog een d.j. actief, die verschillende keren vroeg of het publiek "er klaar voor was". Zo een goede d.j. was het niet, dus het publiek was er vooral klaar mee. Om tien voor tien betrad Ilse de Lange het podium. Achteraan hoorde ik alleen maar bas. Vooraan was iets meer te horen, gelukkig kon ik daar nog een plekje vinden. Enkele nummers later werd het geluid wat beter, zodat Incredible perfect te beluisteren was. Ook de nummers daarna klonken goed, het was een prettige mengeling van onbekend werk, eigen hits en covers. Hoewel ze niet echt feestmuziek voor op een plein speelt, kreeg ze het publiek vooraan behoorlijk mee.

Bij Ilse de Lange is het niet alleen goed luisteren, ook de ogen kunnen zich vermaken. Vanavond was dat niet alleen op het podium, ook om me heen was het nodige te zien. Naast me had een boom een innige relatie met een licht aangeschoten jongen. De boom was zo lief hem te redden toen hij bijna viel, de jongen bleef daarna enige tijd tegen de boom aan staan. Een met moeite aangestoken sigaret werkte schijnbaar ontnuchterend, want na het oproken daarvan kon de jongen weer verder strompelen. De boom en ik kregen vervolgens gezelschap van een groepje meiden met een jongen. De jongen keek eens goed naar het oranje gestreepte truitje van zijn vriendin en vertelde haar dat ze het andersom aan had. Even twijfelde ze, daarna ging het resoluut uit. Pijlsnel daarna trok ze het shirt weer goed aan. Een enkeling keek vanuit zijn ooghoeken even van het podium af. Meer dan een hemd en een b.h.-bandje was echter niet te zien, zodat de mannelijke ogen weer snel op Ilse gericht waren.

Oosterhout - 24 april 2010 - Oosterhout ligt tussen Arnhem en Nijmegen, iets dichterbij Nijmegen dan bij Arnhem. Als ik vanaf hier de stad in ga, is dat meestal Nijmegen. Vandaag heb ik het eens anders gedaan en heb ik Arnhem bezocht.

Arnhem is de hoofdstad van de provincie Gelderland en heeft een kleine 150.000 inwoners. De sporen in de geschiedenisboekjes gaan terug tot 893, maar waarschijnlijk was er al leven in de steentijd. Het ligt tegenwoordig aan twee zijden van de Rijn. De stad is echter ontstaan aan de noordelijker gelegen Sint Jansebeek, op een kruispunt van wegen tussen Nijmegen, Zutphen en Utrecht. Later is de stad in zuidelijke richting uitgebreid tot wat het nu is. In de recente geschiedenis speelt met name de Tweede Wereldoorlog een prominente rol. Tijdens de Slag om Arnhem tussen 17 en 26 september 1944 werd een groot deel van de stad verwoest en werden de bewoners geëvacueerd. Bij terugkomst troffen zij een geplunderde stad aan. Na de oorlog is hard gewerkt aan wederopbouw, waar een kleine twintig jaar voor nodig was. Opvallend daarbij was dat het tramnet vervangen werd voor trolleybussen, tot op de dag van vandaag een voor Nederland unieke wijze van openbaar vervoer.

Ik was niet met de bus, maar met de auto. Meer mensen waren op dat idee gekomen. Terwijl de trolleybus me passeerde, stond ik in de file op de John Frostbrug. Even later kon ik mijn auto toch een parkeergarage in sturen en ben ik het centrum in gelopen. De terrassen zaten vol, ook in de winkelstraten was het druk. Het opvallende van Arnhem is dat alle grote ketens in één brede hoofdstraat gevestigd zijn. In de smalle straatjes er omheen zitten de lokale winkels, varierend van aparte kledingboetiekjes tot coffeeshops en piercingstudio's. Zelf vind ik het een minpunt dat een rondje lopen bijna niet mogelijk is. Ook mis ik de verbinding met de rivier die in steden als Nijmegen, Maastricht en Rotterdam zo duidelijk aanwezig is. Hier wordt echter aan gewerkt, politiek Arnhem is stevig in discussie over de wijze waarop dat moet gaan gebeuren. Pluspunten vind ik dat de pleinen goed voorzien zijn van horeca. De Korenmarkt is wereldberoemd in geheel Oost Nederland, maar de Jansplaats heeft mijn persoonlijke voorkeur. Ook overdag zijn hier alle horecagelegenheden geopend en er passeert meer winkelend publiek. Op één van de terrassen aldaar heb ik een kopje thee genomen, ondertussen kijkend naar dat winkelende publiek. Een enkeling kwam langs in jas, trui of met dikke shawl, terwijl anderen al in topjes voorbij paradeerden. Warm had vrijwel iedereen het, daarvoor was het voorjaar in deze historische stad.

Oosterhout - 23 april 2010 - Afgelopen weekend scheen de zon uitbundig, zondag liep de temperatuur bijna naar de twintig graden. Ik moest denken aan Martin Bril. Als hij nog had geleefd, hadden we maandag wellicht kunnen genieten van een artikel over rokjesdag.

De rok is een kledingstuk wat al sinds mensenheugenis bestaat. Hoewel in sommige traditionele culturen ook mannen het dragen, is het toch vooral een vrouwelijk kledingstuk. De lengte bepaalt de uitstraling van de vrouw. De lange rok heeft een asexuele uitstraling en is vooral populair in gereformeerde kringen. Middellang kleedt af en wordt o.a. onder mantelpakjes gedragen. Het is vooral netjes. Dat kan niet gezegd worden van de minirok. Deze variant is in 1965 geïntroduceerd door de Engelse ontwerpster Mary Quant. De minirok werd zó snel populair dat de kledinghandel in de eerste maanden de vraag niet kon bijbenen. Inmiddels is de minirok gemeengoed geworden en wordt deze met 's zomerse temperaturen veel gedragen. De uitstraling blijft ondeugend, het is de minirok die Martin Bril zo treffend beschreef in zijn collumns over rokjesdag.

Zonder het oordeel van de bedenker zelf, is onmogelijk vast te stellen wat dit jaar de echte rokjesdag was. Gisteren was het een jaar geleden dat Martin Bril is overleden, deze dag is daarom uitgeroepen tot Nationale Rokjesdag. Op de klanken van Walking on Sunshine van Katrina and the Waves dansten dertig vrouwen een dansje op het Koningsplein te Amsterdam. Allen droegen daarbij rokjes met daaronder blote benen. Na afloop kregen de dames een spontaan applaus. Het was echter niet het weer voor een echte rokjesdag. Zaterdag had er één kunnen zijn, vanaf het terras zag ik de eerste rokjes verschijnen. Ook zondag had gekund, het was nog wat warmer. Of er meer rokjes in het straatbeeld verschenen, heb ik niet gezien. Ik was die dag in de sauna, waar rokjes en blote benen op een heel andere manier worden beleefd. Ook vandaag was het een dag die Martin Bril gekozen zou kunnen hebben. Hoewel ik vanmiddag weinig rokjes zag, hing de belofte van het voorjaar in de lucht. Welke dag het echt geworden zou zijn, zullen we nooit meer weten. Met Nationale Rokjesdag leeft de herinnering aan de scherpe observaties voort, de echte rokjesdag zal echter nooit meer worden dan die herinnering.

Oosterhout - 17 april 2010 - "Het is de mooiste dag van het jaar", hoorde ik zojuist op de camping. Als het weer daar bepalend voor is, klopt de uitspraak zeker voor 2010. Ik was al van plan om vandaag een langere afstand te wandelen en trof ook daar schitterend weer voor.

Mijn tocht van vandaag bestond uit een rondje Waal. Vanaf Oosterhout ben ik naar de brug bij Ewijk gelopen, die ik overgestoken ben. Aan de andere zijde van de Waal heb ik mijn route vervolgd over de dijk naar Nijmegen. Daar ben ik de spoor- annex fietsbrug overgelopen, om via de dijk van Lent naar Oosterhout terug te wandelen. Hoewel het veel dijken lopen is, is het toch een afwisselende route. Op grote delen is vrijwel geen autoverkeer en met name aan de overzijde van de Waal is de natuur in de uiterwaarden schitterend. Het deel door Nijmegen bestaat voornamelijk uit industrieterrein. De brug naar Lent ligt echter vlakbij de binnenstad, waar op een zomerse dag de terrassen lonken.

Voor mijn lunch ben ik neergestreken op het terras van stadscafé Staps langs de Hezelstraat. Wind stond er niet, de zon scheen volop. Het terras zat dan ook behoorlijk vol en er passeerde voldoende 's zomers publiek om het uitzicht leuk te maken. Na mijn bestelling opgegeven te hebben, stond de ice-tea snel op tafel. De sandwiches duurde wat lang, die bleken aanvankelijk vergeten. Als excuus werd een extra drankje aangeboden. Hoewel het prettig is als een lunch snel geserveerd wordt, vond ik de onbedoeld lange pauze bepaald geen straf. Na het nuttigen van de sandwich en de tweede ice-tea ben ik toch maar verder gelopen. Vanaf de brug zag ik al mensen op het waalstrand bij Lent liggen. Hoewel de bikini's nog ontbraken, vingen de eerste blote buiken al zonnestralen op. Een uur later was ik weer op de camping, waar ik het goede voorbeeld gevolgd heb en nog even heerlijk in de zon gezeten heb.

IJsselstein - 13 april 2010 - Kinderen doen het goed op de televisie. Henny Huisman scoorde jaren terug al met de miniplaybackshow, maar ook minder onschuldig vermaak trekt drommen kijkers. Ellende met kinderen vindt niemand leuk, maar de kijkcijfers zijn altijd goed. Peter R. de Vries weet er alles van.

De laatste weken gaat geen dag voorbij of kindermisbruik is in het nieuws. Zwemleraar Benno L. bijtte het spits af, op de voet gevolgd door de broeders en zusters in de katholieke internaten. Tussendoor was er nog een moordzaak in Dordrecht die dagenlang het nieuws beheerst heeft. Uiteraard is dit allemaal vreselijk. Niemand wil dat zijn kind, neefje of nichtje wat overkomt, de kwetsbaarheid van kinderen vertedert per definitie. De mate waarin de diverse media aandacht schenken aan één en ander, is echter van een andere orde. Emotie heeft de overhand, moraal wint het van nieuwswaarde. De moord op een kind lijkt terecht de voorpagina's te halen, misbruik zal ook niemand naar de achterpagina's willen verbannen. De vraag is of de gevoelens van het dochtertje van de zwager van de buurvrouw van het slachtoffer ook geduid moeten worden.

Ook misdaadverslaggever Peter R. de Vries heeft de kijkcijfers van kinderen ontdekt. Met een verborgen camera heeft hij in een TBS kliniek een gesprek tussen een kindermoordenaar en zijn oude jeugdvriend gefilmd. De bekentenissen waren schokkend. De man vertelde emotieloos over de drie moorden waarvoor hij veroordeeld is en bekende tijdens het gesprek nog enkele moorden. De advocaten van de man hebben een rechtszaak aangespannen om uitzending van de beelden te verbieden. Hierin zijn zij tegemoet gekomen door de rechter, Peter R. de Vries mag een deel van de beelden niet uitzenden op straffe van een dwangsom. Dit is echter toch gebeurd. Afgelopen zondag heeft SBS de beelden uitgezonden, naar eigen zeggen vanwege het maatschappelijk belang. Dat de rechter deze belangen heeft afgewogen, wordt daarbij niet vermeld. Inmiddels is wel duidelijk dat SBS een bedrag van €30.000,- aan de moordenaar moet betalen én €100.000,- aan extra reclamegelden heeft geïnd. Per saldo lijkt dat een mooie winst. Of deze verdiensten door SBS ook onder maatschappelijk belang worden geschaard, is niet geheel duidelijk.

Oosterhout - 10 april 2010 - Wereldberoemd in Rotterdam zijn ze vanwege de klassieker Oude Maasweg, na 31 jaar maken ze nog steeds muziek. Na me eergisteren verwonderd te hebben bij Boney M, heb ik gisterenavond genoten van deze band: The Amazing Stroopwafels.

Van oorsprong zijn het Rotterdamse straatmuzikanten. Dat zijn het nog steeds, maar daarnaast speelt de band in theaters en cafe's, voor feesten, stakingen, bedrijfsopheffingen en liften. Grote zalen en festivals worden gemeden, de voorkeur gaat uit naar klein publiek. Het Fulco Theater in IJsselstein was klein genoeg, daar speelde The Amazing Stroopwafels gisterenavond. Uitverkocht was het niet, het publiek was redelijk gevarieerd. Er zaten mensen met kinderen, stelletjes van midden twintig tot eind zestig en zowaar nog een groepje puberende meiden ook. Laatstgenoemden verlieten het theater in de pauze, de oudere jongeren waren echter onverdeeld enthousiast.

De overeenkomst met Boney M zit in het uiterlijk van de zanger. René Kerkhof draagt geen bodystocking, maar doet verwoede pogingen om jong te blijven door zijn paar overgebleven haren lang te laten groeien. Het grote verschil met Bobby Farell is dat René Kerkhof nog steeds kan zingen. De typisch Rotterdamse liedjes werden afgewisseld met anekdotes en andere komische beschouwingen. Na twee keer een uur gespeeld te hebben, vond de band het tijd de zaal leeg te spelen. Een carnavalesk nummer werd ingezet, met het verzoek de zaal in polonaise te verlaten. Uiteraard gebeurde dat niet, waarop Wim Kerkhof het podium afsprong om het publiek hoogstpersoonlijk weg te werken. Dat lukte, lachend verliet eenieder de zaal om met Oude Maasweg in het hoofd de Overtoom te betreden.

IJsselstein - 9 april 2010 - Gisteren en eergisteren was ik op het congres van de VNSG, de Vereniging Nederlandstalige SAP Gebruikers. Het was in het MECC in Maastricht en buitengewoon vermakelijk.

Gisterenmiddag werd het dagprogramma afgesloten door Jeroen Smit, schrijver van o.a. de bestseller "De Prooi, blinde trots breekt ABN AMRO". Hij hield een verhaal over het belang van diversiteit binnen ondernemeningen. Dat ging over diverse culturen, het organiseren van tegenspraak en het verschil tussen man en vrouw. Zo maakte hij een vergelijk met Noorwegen, waar d.m.v. een vrouwenquotum bij wet wordt afgedwongen dat vrouwen op topposities komen. Dit schijnt de bedrijfsresultaten positief te beïnvloeden. Hij nuanceerde het verhaal met een onderscheid tussen vrouwen en "vrouwen als man 2.0". Als in de zorg werkzame mannen vonden wij het laatste een zeer herkenbaar type manager. Overigens was het verhaal ook van toepassing op de bezoekers van het congres. Ongeveer 90% was man, een grijs pak verreweg de populairste kleding. Vanmorgen wist trendwatcher Vincent Everts te vertellen dat mannen 80% van het geld verdienen en vrouwen 80% uitgeven. Of het waar is, weet ik niet. Wel scoorde Vincent Everts er applaus mee.

Gisterenavond werd het applaus gescoord door Bobby Farell. De feestavond stond in het teken van soul en disco, Boney M was de hoofdact. Het verraste mij dat de band nog steeds optreedt, de hits waren al gouwe ouwen in mijn jeugd. De zangeressen leken inmiddels veranderd, maar Bobby Farell deed nog steeds mee. Zingen lukte niet meer, af en toe mompelde hij wat. Zijn dansen was niet meer dan het fragiele bewegen van een oude man. Een grijs pak zou hem beter gepast hebben dan de bodystocking en doorzichtige broek die hij werkelijk droeg. Feitelijk werd een drama in zeven bedrijven opgevoerd onder de noemer disco-act. Zelden heb ik echter zo een geweldig gespeeld drama gezien en gehoord. Natuurlijk blijven de nummers herkenbaar vanaf de eerste toon, de zang van de dames was niks dramatisch aan. Ondanks zijn belachelijke performance, was het echter good old Bobby Farell die de show stal. Na meer dan veertig jaar op het podium is hij vlees geworden camp. Wat hij doet maakt niet meer uit, hij is Bobby Farell en enkel dat maakt de show.

IJsselstein - 5 april 2010 - Terwijl rechters en politici zich nog steeds buigen over de vraag of koopzondagen mogen, winkelen Nederlanders in grote getale op de koopzondagen. Ook tweede paasdag was weer een drukte van belang in de geopende winkels.

Amsterdam heeft onlangs de gehele stad tot toeristisch gebied verklaard. Dat heeft als voordeel dat overal in de stad de winkels zeven dagen per week open kunnen. Uiteraard wisten enkele kleine kruideniers onmiddelijk de rechtbank te vinden, maar daar is de gemeente in het gelijk gesteld. Voor hoe lang dat duurt, is de vraag. Bij de Eerste Kamer ligt momenteel een wetsvoorstel om de winkeltijdenwet aan te passen. Volgens dit wetsvoorstel moeten gemeenten zondagsopenstelling beter motiveren, een duidelijke belangenafweging maken en moet er sprake zijn van substantieel toerisme. Waarom toeristen wel mogen wat andere inwoners van dit land verboden wordt, blijft in dit voorstel geheel onduidelijk. Het lijkt dan ook meer op een verkapte inperking van het aantal koopzondagen dan op een werkelijke verbetering van de wetgeving. Het mag dan ook geen toeval zijn dat SP en SGP elkaar hebben gevonden in dit voorstel, terwijl alle meer liberale partijen faliekant tegen zijn.

Ondertussen maken consumenten massaal gebruik van de koopzondagen. Vandaag was het als vanouds weer een drukte van belang op de auto- en meubelboulevards. Zelf was ik in Nijmegen. Daar waren de winkels in het centrum open. Tegelijkertijd was er kermis op de Waalkade en markt in de binnenstad. Mensen waren er meer dan voldoende. In de loop van de dag ontstond file voor de Waalbrug, de parkeergarages stonden op dat moment al vol. In de hoofdstraten was snel doorlopen niet mogelijk, wat werd gadegeslagen vanaf goed gevulde terassen. Aan alle kanten was duidelijk dat de koopzondag razend populair is. Het weer werkte daar volop aan mee, een flauw zonnetje maakte de temperatuur aangenaam. De sfeer was heerlijk relaxed. Na enige tijd had ik de winkels wel gezien en heb ik het park opgezocht. Hier heerste een gezellige drukte, zonder dat mensen last konden krijgen van elkaar. De stad leefde zoals een stad hoort te leven, ik begrijp niet hoe mensen daar tegen kunnen zijn.

Oosterhout - 4 april 2010 - "Bedankt voor die bloemen." Het hoort bij Pasen zoals de paashaas, eieren en het voorjaar. Van het laatste was vandaag niet veel te merken, herfstachtig is een betere typering voor de regen, wind en hagel. Gelukkig wordt het morgen beter, dan kan Nederland in de zon naar de meubelboulevard.

Het christelijke Pasen is het feest van de wederopstanding van Jezus, drie dagen na de kruisiging op Goede Vrijdag. Zoals bij veel religieuze feestdagen bestaat het feest echter al langer dan de religieuze betekenis. Van oorsprong is het een seizoensgebonden landbouwfeest. Het markeerde het begin van de lente en het einde van een tijd van schaarste, die heerste als de voorraden van de winter opraakten. Veel paasgebruiken zijn afgeleid van dit niet-christelijke lentefeest. Ook het rapen van eieren is een gebruik uit die tijd, waarbij de eieren als symbool voor vruchtbaarheid dienen.

Ik heb vanmorgen geen eieren gezocht, maar ben naar Millingen aan de Rijn gereden. Daar heb ik in een cafetaria een Russisch ei besteld. Het is een traditioneel gerecht, bestaande uit salade met vis en gekookte eieren. Russisch heet het waarschijnlijk omdat Fransen exotische gerechten Russisch noemen. Het gerecht is echter alleen bekend in Nederland, Duitsland en België. Zelf vond ik het passend bij de Pasen en bovenal een goed lunchgerecht. Het smaakte me uitstekend. 's Avonds heb ik gegeten bij restaurant "De vier windstreken" in Elst. Ook daar stonden aparte namen op de kaart. Ik twijfelde wat over "Gewichtloos drijven in de Rode Zee", waarop ik een klein kopje kreeg aangeboden. Het bleek een heerlijke tomatensoep met ballen. Ook de overige gerechten smaakte prima en werden door vriendelijke bediening geserveerd. De tafels om me heen waren allen bezet. Het deed me vermoeden dat de Nederlandse beleving van Pasen weinig meer met schaarste, lente of wederopstanding te maken heeft. Lekker eten lijkt de belangrijkste betekenis geworden, waar ik vandaag dus volop van genoten heb.

Oosterhout - 3 april 2010 - Gisteren schreef ik dat ik graag op zonnige zaterdagmiddagen naar passerende schepen kijk. Vandaag was het zaterdag en de Waal was druk bevaren. Zonnig was het echter niet, dus ik vond het een mooie dag om te winkelen.

Het dichtsbijzijnde overdekte winkelcentrum hier is Kronenburg in Arnhem. Het ligt tussen de woonwijken van Arnhem Zuid, goed bereikbaar vanaf de A325. Parkeren is gratis mogelijk op de begane grond, de winkels bevinden zich op de eerste verdieping. Een verkoper maakte de vergelijking met Hoog Catharijne in Utrecht. Uiteraard is het wat minder groot, maar het heeft dezelfde opzet. De echt grote ketens zoals V&D ontbreken, maar zaken zoals C&A, Blokker en Kijkshop zitten er allemaal. Op zoek naar mooie panden en aparte winkeltjes, zou ik een bezoek niet aanraden. Voor lekker droog funshoppen of een snelle boodschap is het echter een uitstekende bestemming.

Later op de middag was ik in Elst, een dorp tussen Arnhem en Nijmegen. Het heeft een aardige dorpsstraat, met precies die winkels die een mens nodig heeft voor de wekelijkse behoeften. Ik heb de Bruna bezocht, die daar een redelijke collectie boeken heeft. In de aanbieding was het eerste boek van een man die in zijn jeugd misbruikt is in een katholiek internaat. Ongetwijfeld zullen er nog vele volgen als het nieuws hierover in de kranten verstomd is. Ik heb het boek vluchtig doorgekeken, het leek me net wat minder pervers dan het misbruik zelf. Gekocht heb ik er niets. Hoewel winkels er alles aan doen om de portemonnee te verleiden, blijft kijken vaak leuker kan kopen.

Oosterhout - 2 april 2010 - Vandaag is het goede vrijdag. Waar die naam vandaan komt, heb ik nooit begrepen. Wel is het traditioneel een goed begin van het kampeerseizoen.

Net als vorig jaar, heb ik weer een voorjaarsplaats op camping De grote Altena in Oosterhout bij Nijmegen. De camping ligt in de uiterwaarden aan de noorzijde van de Waal. Veel voorzieningen heeft de camping niet. Er zijn kampeerplaatsen, sanitaire voorzieningen, een kleine speeltuin en een terrasje. Mensen komen er voor de rust. Zelf geniet ik er vooral van de schepen op de Waal. Weinig vind ik rustgevender dan op een zonnige zaterdagmiddag naar passserende boten op de rivier te kijken. In de directe omgeving liggen de dorpjes Oosterhout en Slijk Ewijk, maar ook Arnhem en Nijmegen bevinden zich in de nabijheid. Wandelen en fietsen kan op de dijken en in de daarachter gelegen Betuwe. Dat een camping ook niet meer nodig heeft, wordt bewezen door de vele kampeerders die de camping ieder jaar weer trekt.

Mijn dag begon vandaag met het inpakken van de auto en ophalen van de caravan. Na deze aangehaakt te hebben, ben ik aangesloten in de file op de A2. Bij de afslag Culemborg had ik een sterke behoefte aan eenzaamheid ontwikkeld en ben ik binnendoor naar Kerk-Avezaath gereden om de A15 op te gaan. Ook daar waren voldoende auto's en vrachtwagens, maar deze reden gewoon door. File heb ik niet meer gehad, rond de middag reed ik de camping op. Na wat ruzie met mijn nieuwe luifel en een stevige windkracht, is het gelukt alles weer op zijn plaats te krijgen. De komende drie maanden zal ik met regelmaat hier zijn. Ik ben benieuwd hoeveel zonnige zaterdagmiddagen ik naar passerende boten op de Waal kan kijken.

IJsselstein - 28 maart 2010 - De zon was vandaag maar flauwtjes aanwezig, maar toch hing het voorjaar nog in de lucht. Ik vond het een mooie dag voor een strandwandeling, welke ik heb gemaakt in Scheveningen.

Scheveningen is onderdeel van Den Haag en bestaat uit meerdere wijken. Bekend is het vooral als badplaats, vanwege het strand, de pier en het Kurhaus. Dat is begonnen in 1818, toen Jacob Pronk Nz. het eerste badhuis opende. Het was een klein houten gebouwtje met een wachtkamer en vier badkamertjes met uitzicht op zee. Twee jaar later al verving hij het door een stenen gebouw. In 1828 werd Pronk uitgekocht door de gemeente Den Haag, die hier het Stedelijk Badhuis liet bouwen. Dat werd een gebouw met een centraal gedeelte en twee vleugels. Omstreeks 1884 werd het verkocht aan een particuliere stichting, die het verbouwde tot hotel. Dit gebouw in de stijl van de Italiaanse Renaissance brandde een jaar later af, maar werd onmiddelijk herbouwd onder leiding van de Duitse architecten Johann Friedrich Henkenhaf en Friedrich Ebert. Sindsdien bleef het aantal plaatsen voor toeristen toenemen, tot wat het nu is. Het toendertijd gebouwde hotel is inmiddels een aantal maal gerenoveerd en staat nog steeds bekend onder de naam Kurhaus.

Zelf heb ik vandaag gegeten bij strandtent Simonis schuin voor het Kurhaus. Op de lunchkaart stond het menu 'België', bestaande uit toast met salade en garnalenkroketjes. Dit culinaire hoogstandje kon ik uiteraard niet negeren. De volgende stappen gingen door het mulle zand. Tegelijk met andere wandelaars, veelal vergezeld door trouwe viervoeters, ben ik enkele kilometers noordwaarts gewandeld. Van Scheveningen af was het heerlijk relaxed, terug lekker inspannend tegen de wind in. Anderen zochten beschutting langs de duinrand, waar de strandtenten in aanbouw stonden. Nog enkele weken, dan zullen de strandtenten weer vol zitten. Op het strand zelf zullen de badlakens, bikini's en spelende kinderen overheersen. Tot die tijd is het nog het rijk van wandelaars en vliegeraars, waar ook ik vandaag genoten heb.

IJsselstein - 27 maart 2010 - Politieke partijen zijn druk doende verkiezingsprogramma's te schrijven. Bezuinigingen zullen in al die programma's staan, in Hilversum vraagt men zich af hoe ver de subsidiekraan dichtgedraaid gaat worden. Ondertussen doet men nog steeds alles voor de kijkcijfers.

Voor de Nederlandse Moslim Omroep komen de bezuigingen te laat. Ook zonder bezuinigingen was deze omroep niet in staat de financiën op orde te houden. Afgelopen week is het falliesement uitgesproken. Ondertussen heeft de EO een relnicht aangetrokken om de kijkcijfers op te krikken. Gordon presenteert er tegenwoordig, tot schrik en teleurstelling van de achterban. Een deel van de EO leden is inmiddels een gebedsactie begonnen om het tij te keren, anderen hebben hun lidmaadschap opgezegd. Het effect op de kijkcijfers is nog niet bekend. Dat is ook nog niet bekend van de nieuwe nieuws- en aktualiteitenprogramma's. Hoewel deze gisteren allemaal nog in de Kijkcijfer Top 25 stonden, verdwijnen m.i.v. september de meeste aktualiteitenprogramma's. Zo wordt Nova vervangen door Nieuwsuur, gaat de KRO Brandpunt weer op het scherm brengen en komt het nieuwe WNL met een ontbijtprogramma in plaats van het huidige Goedemorgen Nederland. De directie van de Publieke Omroep zegt dat de wijzigingen nodig zijn om de pluriformiteit van de omroep te bewaken, de huidige rubrieken zag men als "drie keer de Volkskrant". Paul Witteman stelt echter dat deze reorganisatie vooral voortkomt uit "omroeppolitieke overwegingen". De belangrijkste vraag is dan ook wie hier daadwerkelijk bij gebaat zijn: kijkers, politici, journalisten of omroepbazen.

Ondertussen wordt door de Haagse partijen druk nagedacht over de waarde van dit politieke gekrakeel op de Gooise matras. D66 en GroenLinks hebben al aangekondigd bezuinigingen in Hilversum na te streven. Geert Wilders en zijn oude vrienden van de VVD zijn het daar al lange tijd mee eens. In hoeverre CDA en PvdA zich nog laten beïnvloeden door de aanverwanten in Hilversum, zal komend voorjaar blijken. De ontwikkeling op mediagebied gaat echter ook verder. Voor pluriforme nieuwsvoorziening is de Publieke Omroep niet meer nodig, op internet is iedere mening te vinden. Met de afstandbediening kan iedereen langs drie publieke en tientallen regionale, commerciële en digitale zenders zappen. Met name op de regionale en digitale zenders zijn juweeltjes van uitzendingen te bewonderen. Op de autoradio zijn de publieke zenders niet meer dan een concurrent van de commerciëlen. Waarom "drie keer de Volkskrant" op kosten van de belastingbetaler vervangen moet worden door equivalenten van het AD, De Telegraaf én Geenstijl, is mij geheel onduidelijk. Thuis heb ik één krant. Daarin staat het nieuws, lees ik achtergronden en vind ik een diversiteit aan meningen. Meer abonnementen ga ik niet nemen, dat is een te grote aanslag op het huishoudboekje. Voor Zapp City geldt volgens mij hetzelfde, "één keer De Krant" lijkt me ruim voldoende.

IJsselstein - 20 maart 2010 - De bloemetjes staan alweer in de wei. Nog even, dan komen de bijtjes er weer bij. Kortom: het voorjaar is in aantocht. De verwachting van een mooie lange zomer hangt in de lucht, Nederland is klaar met de winter.

Gisteren was ik in Nijmegen. Het was ongeveer vijftien graden. In het najaar is dat kil, het mooie van maart is dat het dan heerlijk warm aanvoelt. In de stad was het voorjaar voelbaar. De terrassen stonden uit, de eerste mensen zochten voorzichtig een plekje in de zon. Zelf was ik op zoek naar een zomerjas, ook zo een aankoop die de belofte van een mooie zomer in zich heeft. Eerst was ik bij een Outlet, maar daar verkeerde men met skispullen nog in winterse sferen. De V&D bevond zich in de overgang, met zowel zomer- als winterjacks in de aanbieding. Mijn maat is schijnbaar maatgevend voor zomerse mensen, want de zomerjacks in mijn maat waren reeds uitverkocht. De C&A bood uitkomst, daar ben ik uiteindelijk geslaagd voor een licht jack in zomerse kleuren.

Vandaag heb ik de kampeerinformatiedagen bij Erica Recreatie in Zeist bezocht. Ook kamperen is onlosmakelijk met het zomerseizoen verbonden. Deze dagen bij Erica zijn altijd vlak voor Pasen, het traditionele begin van het kampeerseizoen. Zelf zal ik er ook weer met de caravan op uit trekken, ik hoop met Pasen op een mooie plek langs de Waal te staan. Eén van de activiteiten die ik zal ondernemen, is het maken van lange wandeltochten. Zoals ik wel vaker op deze site vermeld heb, vind ik weinig ontspannender dan door steden, dorpen en mooie landschappen te wandelen. Gisterenavond heb ik me alvast ingeschreven voor de wandelvierdaagse van Alkmaar, welke midden juni plaats vindt. Ik zal dan honderd kilometer over strand, duinen, polderwegen en Alkmaarse klinkers wandelen. Hopelijk komt de verwachting die in de lucht hangt uit, dan wandel ik de komende maanden met heerlijk zonnig weer door het Nederlandse landschap.

IJsselstein - 19 maart 2010 - Een Duitse agent is veroordeeld tot het betalen van een boete omdat hij in een kerk de liefde bedreef met zijn vriendin. Het paartje had zich tijdens het bidden van de rozenkrans luidruchtig vermaakt op de galerij van de kerk in het Zuid-Duitse Rennertshofen. De pastoor deed daarop aangifte wegens verstoring van de godsdienstige plechtigheid, wat geleid heeft tot de veroordeling.

Met het nieuws van de laatste weken lijkt de aangifte wat hypocriet. Sexuele uitspattingen blijken met regelmaat voorgekomen te zijn in godsdienstige instellingen. Bij die uitspattingen ging het echter niet om het bedrijven van de liefde in een godsdienstige omgeving, maar om lusten welke godsdienstigen botvierden op de aan hun toevertrouwde pupillen. Hier en daar wordt nog geprobeerd de gebeurtenissen met terugwerkende kracht in een doofpot te stoppen, maar in Nederland is oud-minister Deetman inmiddels gevraagd een onderzoek in te stellen. Over enkele maanden zal duidelijk zijn wat de omvang van de misstanden in de instellingen is geweest en welke maatregelen genomen gaan worden om herhaling te voorkomen. Voor veroordelingen lijkt het inmiddels te laat, hoewel daar nog wel wat discussie over is.

Ook in andere omgevingen leidt sex nog tot stevige discussies. In Eindhoven ontdekte een studente verpleging tijdens een bijbaantje in de verzorging dat haar collegae een gehandicapte cliënt sexueel bevredigden. Ook zij werd hiertoe uitgenodigd. Na haar weigering, uitte de cliënt dat hij haar ongeschikt vond voor verzorging. De studente vertelde het verhaal bij politie, krant en vakbond. Tot een veroordeling van de man lijkt het niet komen, hoewel NU'91 stelt dat de vraag nooit gesteld had mogen worden. Een standpunt over professionaliteit wordt nergens ingenomen, terwijl dit hele verhaal toch vooral een schoolvoorbeeld van amateurisme lijkt. Zowel sex als het in de krant zetten van ervaringen behoren immers niet tot de professie van verzorgsters. De politiek doet er het zwijgen toe. Daar maakt men zich momenteel meer druk over de sexe van de nieuwe kandidaten. De SGP plaatst nog steeds geen vrouwen op de kieslijst, bij de PvdA wordt de lijst weer exact om en om opgesteld. De kandidaten mogen zich weer gaan afvragen welke kwaliteiten doorslaggevend worden voor de positie op de lijst. Vast staat al wel dat fysieke kenmerken belangrijker zijn dan de inhoud, daarin zijn sociaal-democraten niets anders dan godsdienstigen, gehandicapten en andere lustigen.

IJsselstein - 7 maart 2010 - Volwassen worden is moeilijk voor iedereen. Studie, vrienden, verliefdheid en ouders maken het er allemaal niet makkelijker op. Tegelijkertijd indruk willen maken, is nog ingewikkelder. Bij theaterstichting Kwibus wordt het geprobeerd met 48 kleuren bruin.

Het verhaal gaat over Dan. Afgelopen zomer stond hij voor een een belangrijke keuze: bij zijn ouders in Genève blijven, of terug naar zijn Australische geboortegrond om zijn school af te maken. Hij kiest voor het laatste en trekt in bij zijn slechts enkele jaren oudere tante Jacq. Daar woont ook de knappe huisgenote Naomi. Dan wordt verliefd op haar, maar is niet de enige die het moeilijk heeft met verliefdheden. Deze situatie leidt tot komische momenten met een verassende afloop. In het eerste deel van het stuk wordt vooral de situatie gespeeld, na de pauze komt er meer verhaal in het stuk. Zonder te vervallen in flauwe sketches, ontbreekt de humor in geen van de scenes.

IJsselstein - 6 maart 2010 - Afgelopen woensdag waren de gemeenteraadsverkiezingen. Nog enkele weken, dan treden overal weer nieuwe wethouders aan. In IJsselstein hebben de liberalen forse winst geboekt. De VVD is veruit de grootste partij geworden, D66 is verdrievoudigd. Met name de PvdA heeft zetels in moeten leveren. Ik ben benieuwd welke consequenties dit voor IJsselstein gaat hebben. In het nieuws zijn echter voornamelijk de landelijke gevolgen.

Woensdagavond negen uur zappte ik naar de verkiezingsuitzending van de NOS. Na enige tijd kwam de eerste uitslag binnen, vanuit het dorp Rozendaal. Uitsluitend lokale partijen hadden zetels behaald. Vervolgens druppelden uitslagen binnen van de Waddeneilanden. Ook daar hadden lokale partijen de overhand. Mij lijkt het tijdens zo een uitzending razend interessant om te zien hoe het gaat in een gemeente waar lokale partijen de macht hebben. Ferry Mingelen en consorten dachten er anders over. Snel werd een landelijke peiling in beeld gebracht, die traditioneel op vooringenomen wijze geduid werd. De vele stemmen op lokale partijen waren niet van belang voor de journalisten uit de Haagse stulp.

Inmiddels zijn de landelijke consequenties bekend. Agnes Kant heeft haar conclusie getrokken. Na twee jaar boos in beeld geroepen te hebben dat het sterk en sociaal moet, heeft ze de politieke arena verlaten. De SP was een dag in tranen, maar vervolgens heeft een gezellige Brabander het roer overgenomen. Zijn driedelig kostuum doet vermoeden dat we hier te maken hebben met de beroemde wolf in schaapskleren, maar wellicht kan hij wel uitleggen wat de SP sterk en sociaal noemt. Ondertussen is de tegen stemmende doelgroep van de SP in Almere vertrokken naar de PVV. Deze partij presenteert zich als redder van het vrije woord en praat daarom niet meer met Leefbaar Almere. De lijsttrekker van deze partij heeft over de PVV geschreven dat "discriminatie als een bruine draad door het programma van de PVV loopt". De kleur van het draadje is wat discutabel, maar objectief gezien lijkt het mij een gefundeerd voorbeeld van het de door de PVV gepropageerde vrije woord. Nog drie maanden en drie dagen, dan mogen we onze mening weer geven over dit gekrakeel. Ik ben benieuwd of we in die tijd van alle partijen te horen krijgen waar men voor is.

IJsselstein - 27 februari 2010 - Evolutionair psycholoog Satoshi Kanazawa van de London School of Economics heeft onderzoek gedaan naar het verband tussen intelligentie en politieke, religieuze en seksuele voorkeuren. Het bleek dat monogame, liberale en atheïstische personen over het algemeen intelligenter zijn dan andere mensen. Het Nederlandse nieuws van afgelopen week lijkt hiermee wetenschappelijk verklaard.

In Reusel weigerde een pastor met carnaval de hosti aan Prins Carnaval, omdat deze openlijk homo is. De katholieke kerk negeert de behoeftenpyramide van Maslow en stelt dat sex alleen voor voortplanting is bedoeld. Voor homo's geldt echter per definitie dat zij sex hebben zonder zich voort te planten. Zij zijn daarom niet welkom bij de communie. Zelf vind ik het nogal flauw om iemand die anders denkt een koekje te weigeren, maar dat schijnt de kern van het geloof te zijn. Tegelijkertijd vind ik het ook raar dat mensen lid willen zijn van een kerk die hun gedrag zo principieel afwijst. Afgelopen week hebben vertegenwoordigers van kerk en homo-organisaties gesproken over deze kwestie. De uitkomst is dat homo's zondag a.s. massaal de mis in de Sint Jan te Den Bosch gaan bezoeken. Het kerkbestuur heeft daarop besloten de communie een keertje over te slaan. Wie er nou beter gaat worden van deze hele vertoning, is niemand meer duidelijk.

Een andere geloofskwestie is het hoofddoekje, symbool van de door diverse religies gepropageerde onderdrukking van de vrouw. In de katholieke kerk dragen uitsluitend nonnen een hoofddoek, binnen de islam schijnt het dragen van een hoofddoek verplicht te zijn voor iedere vrouw. Het laatste maakt het ideale munitie voor Geert Wilders, die nu heeft voorgesteld om hoofddoekjes te verbieden in openbare ruimtes. Wie daar beter van gaat worden, is ook onduidelijk. Wel bewijst Wilders met dit voorstel zijn liberale achtergrond definitief afgezworen te hebben. Weinig is immers strijdiger met individuele keuzevrijheid dan het verbieden van kledingstukken. Steun heeft hij daarom nog nergens gekregen voor dit voorstel, publiciteit wel. Misschien dat het daarom wat extra stemmen oplevert voor de PVV. Binnen welke doelgroep deze stemmen gehaald worden, kan ongetwijfeld verklaard worden met het onderzoek van Satoshi Kanazawa.

IJsselstein - 20 februari 2010 - Het lijkt gewoonte te worden: premier Balkenende mocht weer naar de koningin om de val van een kabinet te melden. Hoogstwaarschijnlijk zijn er daarom in mei verkiezingen voor de Tweede Kamer. Ondertussen gaan de campagnes voor de gemeenteraden gewoon door.

Wouter Bos meldde vannacht al dat hij weer lijsttrekker wil worden bij de komende verkiezingen, Jan Peter Balkenende volgde vandaag. De geuite teleurstelling lijkt daarmee snel omgeslagen in een blik op de toekomst. Femke Halsema was echter sneller dan deze heren, zij kondigde drie weken terug al aan dat de bij de komende verkiezingen weer lijsttrekker wil zijn. Of ze zich toen realiseerde dat ze het over mei 2010 had, kunnen we alleen maar naar raden. Van Geert Wilders, Alexander Pechtold, Mark Rutte en Agnes Kant verwacht ik niet dat zich nog aankondigen, waarschijnlijk gaan ze gewoon door als partijleider. Komende maanden zullen we ze nog genoeg horen en zien. Uruzgan zal het dan niet niet meer over gaan, de val van het kabinet maakt het vertrek van Nederland daar definitief. Integratie, economisch beleid, kilometerheffing en onderwijs lijken onderwerpen die de debatten gaan domineren.

Voorlopig wordt er nog volop campagne gevoerd voor de gemeenteraadsverkiezingen. In IJsselstein werd vandaag gefolderd, in andere gemeentes wordt op meer creatieve wijze campagne gevoerd. Zo plaatste de PvdA in Kampen een carnavalskraker op Youtube. Nadat Geenstijl het filmpje ook plaatste, was het snel verdwenen. De VVD probeert ondertussen stemmen te trekken met sex. In Leiden werden condooms uitgedeeld met de tekst "Voel de liberaal in je". Mij persoonlijk lijkt het misselijkmakend om op deze wijze door Mark Rutte benaderd te worden, maar misschien denkt vrouwelijk Nederland daar anders over. In Drenthe werd een cartoon verspreid met een naakte agente en de tekst "Kleed de politie niet uit. Stem VVD." Ondertussen pakt GroenLinks in Rotterdam het nog minder subtiel aan. De nummer zes van de lijst aldaar voert campagne met een naaktfoto. "Zo ben ik gewoon," verklaart ze haar actie, "Iedereen heeft een lichaam, dus waarom zou je dat niet laten zien?" Ik ben benieuwd of Femke Halsema er net zo over denkt.

IJsselstein - 14 februari 2010 - Het nieuws is weer gevuld met gekrakeel in de landelijke politiek, dus het kan niet missen: binnenkort zijn er weer verkiezingen. Deze keer zijn het gemeenteraadsverkiezingen.

Een paar weken terug verscheen het bekende aanplakbord weer langs de toegangsweg tot de wijk. Na enkele uren zat er een plakkaat van een cultureel festival op. De volgende dag had de VVD er een poster overheen geplakt, met de tekst "vandalen gaan betalen". Zelf vind ik het over posters heen plakken ook een daad van vandalisme, dus ik ben benieuwd. Enkele dagen later had de gemeente de tekst "Alleen voor verkiezingen" boven het aanplakbord bevestigd. Of dat op initiatief van de lokale VVD was, is mij onbekend. Een vreemde gewoonte vind ik al die verkiezingsborden wel. Het ontsiert het landschap, levert redelijke milieuvervuiling op en kost de gemeenschap geld. Dat lijken me drie uitstekende redenen om op een partij te stemmen die tegen die borden is. Dat gaat echter niet lukken. Alle partijen plakken maar raak en verbieden andere organisaties om borden met aanplakbiljetten te plaatsen.

IJsselstein - 12 februari 2010 - Sommige televisieprogramma's blijven spraakmakend. Eén van die programma's is het songfestival. Al voor de uitzending van het nationaal songfestival was er dit jaar de nodige heibel, na de uitzending is dat niet minder geworden.

Tot vorig jaar verzorgde de NOS de uitzending van het songfestival. Deze omroep zag er na alle malheur van de afgelopen jaren geen heil meer in. De TROS heeft als hoeder van het Nederlandse lied het stokje daarom over genomen. Onmiddelijk is de opzet gewijzigd t.o.v. voorgaande jaren, wat voor de uitzending tot protesten bij de TROS en minister Plasterk leidde. De keuze voor Pierre Kartner als componist was volgens de actiegroep ondemocratisch genomen en de TROS zou alleen de eigen achterban serieus nemen. Dat een omroep programma's maakt voor de eigen doelgroep en zo een programma geen zaak van de landelijke politiek is, was de actiegroep ontgaan. Het is kenmerkend voor de wijze waarop in Nederland discussies worden gevoerd over het songfestival.

Een goed songfestivalliedje heeft een aantal specifieke kenmerken. Het moet in één keer blijven hangen, de tekst moet voor alle nationaliteiten mee te zingen zijn en het moet opvallen. Objectief gezien voldoet sha-la-lie aan al deze kenmerken. Na het één keer gehoord te hebben, blijft het bijna irritant in het hoofd zitten. De tekst kan zelfs een baby uitkramen en een zeventienjarig meisje met een draaiorgel is zeker opvallend. Daarmee lijkt mij aan alle voorwaarden voldaan om een finaleplaats te behalen. Dat ik zelf het liedje nog niet gratis zal downloaden, bevestigt alleen maar mijn gedachten hierover. Het is me dan ook geheel onduidelijk waarom Albert Verlinde en aanverwante relnichten het nummer consequent afkraken. Na alle kansloze nummers van de afgelopen jaren, zouden songfestivalfans dolgelukkig moeten zijn met zo een inzending. Ik vrees echter dat de fans zelf niet zo goed begrijpen waar ze fan van zijn. Alleen al daarom hoop ik van harte dat Nederland dit jaar het succes van het net zo geniale Dinge dong uit 1975 evenaart.

IJsselstein - 6 februari 2010 - Prinsen en prinsessen zijn gekozen, wagens opgetuigd en kostuums gekocht. Nog een week, dan barst het carnaval weer los.

Hoewel voor het ontstaan van het katholicisme al soortgelijke feesten werden gevierd, is het huidige carnaval van oorsprong een katholiek feest. De veertig dagen voor Pasen zijn voor katholieken een periode van vasten. In het laatste weekend voor de vastenperiode wordt nog eenmaal goed feest gevierd. Dit gebeurt verkleed, zodat het onderscheid tussen rangen en standen wegvalt. Vasten komt vrijwel niet meer voor, maar het carnaval is nog springlevend. In de van oorsprong katholiek georiënteerde gebieden, met name Brabant en Limburg, viert vrijwel iedereen carnaval. Het openbare leven wordt vier dagen lang stil gelegd, alles staat in het teken van bier en polonaise. Ook hier in IJsselstein wordt volop carnaval gevierd. De verenigingen zijn inmiddels allemaal ter ziele, maar de optocht trekt ieder jaar honderden deelnemers en duizenden toeschouwers. 's Avonds wordt het feest massaal voortgezet in de lokale kroegen.

Op de Brunssummerheide leek het carnaval afgelopen week al losgebarsten. Surveillerende agenten zagen een vrouw in een boom klimmen. Op het moment dat ze dichterbij kwamen, ontdekten ze dat de vrouw uitsluitend een carnavalsmasker droeg. Onder aan de boom maakte een jonge vrouw foto's van haar. Navraag leerde dat het hier ging om een project van de kunstacademie waarbij een studente haar moeder zo ver had gekregen om haar artistieke kant te laten zien. Hoe artistiek de moeder en het masker waren, is onbekend. Bekend is wel dat de agenten zowel het carnavaleske als het kunstzinnige niet konden waarderen en het tafereel beëindigden. Persoonlijk vind ik de inzet van de moeder voor haar dochter ongekend groot. Komende week hoop ik echter completere carnavalskostuums te zien. Ik heb niets tegen naakt, maar carnaval in evakostuum is toch wat anders dan echt leuk verkleed.

Ommen - 30 januari 2010 - Afgelopen zomer heb ik vanuit hotel Paping in Ommen de Vechtdal wandelvierdaagse gelopen. Enkele weken terug had ik een leuke aanbieding van het hotel in de brievenbus liggen. Dit weekend ben ik daarom weer terug in Ommen.

Hotel Paping is een net hotel naast het station van Ommen, onderdeel van Hampshire. Het heeft 37 kamers en is voorzien van de nodige luxe. In hetzelfde pand bevindt zich Sauna & Beauty Ommen, met meerdere sauna's, een stoombad, zwembad, bubbelbaden en relaxruimte. Het restaurant is het betere in zijn soort. Patat en schnitzels heb ik er niet kunnen vinden, verrassende gerechten domineren de kaart. Het hotel biedt daarmee een aangename combinatie van klasse en sfeer. Na een exclusief diner in het restaurant, vind ik in de bar gewoon Twentse gezelligheid.

De omgeving van Ommen biedt vooral veel fiets- en wandelmogelijkheden. Ieder najaar is er de populaire Vechtdal fietsvierdaagse, sinds kort in juni ook de Vechtdal wandelvierdaagse. Vandaag heb ik zelf een wandeling naar Dalfsen uitgezocht. Gewoonlijk is dat een mooie route door het groene Vechtdal, vandaag liep ik vooral langs witte weides en bossen. Hoewel een mooie uitglijder op de loer lag, werd het uitzicht er niet minder om. Halverwege de route lag Vilsteren, een typich oud Nederlands dorpje met kasteel, molen en kerk. Dalfsen is, net als Ommen, een wat groter toeristisch dorp. Na een soepje gegeten te hebben bij brasserie De zeven deugden, heb ik de trein retour genomen. Snel zoefde ik door het landschap, om snel daarna te genieten van de deugden in Sauna & Beauty Ommen.

IJsselstein - 22 januari 2010 - Gisteren was een bijzondere dag op de Nederlandse radio. Op meerdere radiostations tegelijk was Radio 555 te beluisteren, om geld in te zamelen voor de slachtoffers in Haïti. Op Kink FM klonk weinig meer dan leegte. Arjen Grolleman was de dag ervoor overleden.

Arjen Grolleman was mediadirecteur en disc-jockey bij Kink FM. Al sinds de oprichting van het station in 1995 was hij betrokken. Na enkele jaren ging het slechter met het station, geld voor salarissen was er niet meer. Arjen Grolleman bleef als vrijwilliger, ondanks aanbiedingen van andere stations. Samen met Jantien van Tol wist hij het station weer op te bouwen tot wat het nu is, een professionele radiozender voor alternatieve muziek. Zelf presenteerde hij Avondland en X-Rated. Avondland werd beschreven als onvoorspelbaar en vaak ongrijpbaar amusement met irrelevante nieuwswaarde, dito berichtgeving en kritisch gewogen meningen. Zijn eigen mening klonk daarin duidelijk door. X-Rated maakte hij samen met Bob Rusche en was een platform voor 'moeilijke' muziek. Experimenteel, avant-garde, poëzie en soundscapes vulden de uitzendingen op de late zondagavond. Behalve bij Kink FM, was Arjen Grolleman ook werkzaam bij RTL. Vele mensen zullen zijn stem kennen als station-voice van RTL 5 of als voice-over van diverse programma's op RTL 4.

Het zal ongeveer tien jaar geleden zijn dat ik op en willekeurige donderdagavond bij Boudisque in Amsterdam naar binnen liep. Er heerste een uitgelaten sfeer, anders dan in andere platenzaken. Achter een balie stonden Bob Rusche en Arjen Grolleman. Samen maakten ze op dat moment een uitzending van Avondland, het zag er net zo bevlogen uit als het klonk. Later is Kink FM vertrokken naar het mediapark in Hilversum en is Boudisque falliet gegaan. De bevlieging van Arjen Grolleman werd er niet minder om: "Er is niets mooier dan mensen overtuigen van jouw muzieksmaak. Het is een roeping." Woensdagmiddag viel Arjen Grolleman in huis van de trap en overleed op 37-jarige leeftijd aan de gevolgen daarvan. Maandag a.s. om drie uur 's middag zal ter nagedachtenis Tears run rings around my eyes van Marc Almond gedraaid worden op alle Nederlandse radiostations.

IJsselstein - 21 januari 2010 - Het is bijna zeven jaar geleden dat Amerika en Groot Brittanië een oorlog inzette tegen Irak. Nog steeds woedt de oorlog voort, zowel in Irak als daarbuiten.

De eerste fase van de oorlog, Operation Desert Storm, begon op 20 maart 2003 met de invasie en eindigde op 1 mei 2003 met de val van het bewind van Saddam Hoessein. Doelen waren bestrijding van internationaal terrorisme en verwijdering van massavernietingswapens. Het offensief van de strijdende partijen werd niet alleen in de Iraakse woestijn ingezet, ook de media werden volop benut. Saddam Hoessein gooide zijn minister van informatie Mohammed Saeed al-Sahaf in de strijd. De man gaf dagelijks hilarische persconferenties waarin hij ondanks om hem heen vallende bommen bleef volhouden dat het rustig was in Bagdad. Minder leuk maar net zo goed onderdeel van de media-oorlog was Ali Chemicali. Deze neef van Saddam Hoessein werd door de Amerikanen neergezet als brein achter meerdere gifgasaanvallen. Afgelopen week is hij voor de vierde keer ter dood veroordeeld. Hoe het eerste vonnis wordt uitgevoerd wil ik niet weten, maar naar de uitvoering van het tweede, derde en vierde ben ik erg benieuwd.

In de tweede fase van de oorlog, Nation Building genoemd, heeft ook Nederland een rol gespeeld. Het doel van deze fase was dat Irak weer wordt opgebouwd, maar opstanden en ongeregeldheden verhinderen dat tot op de dag van vandaag. Omdat ook de oorspronkelijke doelen niet bereikt zijn, klinkt in steeds meer landen kritiek. In Groot Brittanië loopt een onderzoek dat premier Gordon Brown weleens fataal kan worden. Ook in Nederland is een onderzoek gehouden. Conclusies waren o.a. dat het kabinet heeft ingestemd met een oorlog waar geen mandaat voor was en hierover de kamer onvoldoende geïnformeerd heeft. Premier Balkenende reageerde in de stijl van Al-Sahaf, namelijk met ontkenning. Het verschil is dat Balkenende wel serieus werd genomen, waardoor het bijna politieke zelfmoord werd. Het kabinet heeft daarom in allerijl een nieuwe reactie opgesteld. Het gevaar voor voortbestaan van het kabinet is daarmee in eerste instantie afgewend. Of dit zo blijft, is de vraag. Terwijl in Irak nog dagelijks slachtoffers vallen, heeft het media-offensief zich verplaatst naar Europa. Vallende regeringen zijn nu het doel, Nation Building slechts nog bijzaak.

IJsselstein - 10 januari 2010 - Voorjaar 1990 maakte ik voor het eerst kennis met theaterstichting Kwibus. Het stuk Tommie Station werd toen gespeeld in een schuur achter een boerderij. Inmiddels zijn we twintig jaar verder en staat Tommie Station weer op de planken. Het stuk is hetzelfde gebleven, de accommodatie sterk verbeterd.

Tommie Station is een bewerking voor toneel van het kinderboek met dezelfde titel, geschreven door Mensje van Keulen. Eef is al jaren conducteur op de trein. Op een ochtend staat er een tas op het perron. Er blijkt een baby in te zitten. Niemand weet hoe de tas daar komt of wie de baby is. Er is niemand om voor de baby te zorgen, behalve Eef. Hij noemt het jongetje Tommie Station. Niet iedereen op het station is daar gelukkig mee. Meneer en mevrouw Bokker doen er alles aan om Tommie weg te krijgen. Ze bedenken steeds nieuwe plannetjes. Meneer Bokker is nogal op geld en besluit om weg te gaan. Hij vlucht met de trein. Door zijn schuld loopt het verkeerd op het spoor en belanden hij, Eef en Tommie in een geheim kattenland.

IJsselstein - 9 januari 2010 - Gisteren stond ik bij de visboer. Hij vertelde me dat de laatste weken niemand aan de kraam het nog over de opwarming van de aarde heeft. Ook in de krant lees ik meer over elfstedenkoorts dan over opwarming.

De rayonhoofden zijn nog niet bij elkaar geweest. In Friesland ligt meer sneeuw dan ijs, zo schijnt Bartlehiem nog één grote plas water te zijn. Hier in de omgeving is dat anders. Op de ijsbaan van IJsselstein wordt volop geschaatst, het Henschotermeer had dit jaar de eer van de eerste toertocht op natuurijs. Schaatsen zijn inmiddels bijna overal uitverkocht. Er wordt dus genoten van het winterweer. Ondertussen hebben andere delen van het land vooral te kampen met sneeuwoverlast. Onbegaanbare wegen met lange files beheersen de verkeersinformatie, terwijl tegelijkertijd de dienstregeling van de NS steeds meer op en sprookjesboek gaat lijken.

Het winterweer treft heel Europa. Uit voorzorg zijn in delen van Duitsland sporthallen gesloten. De autoriteiten zijn bang dat de daken door de zware sneeuwlast zullen instorten. Rond de Franse stad Arles zitten vijftienduizend mensen zonder stroom. Vrachtwagens mogen niet meer met een zware last de snelweg op. Tsjechië heeft z'n grens voor al het vrachtverkeer gesloten. Door de sneeuw zijn de grenswegen onbegaanbaar geworden. Ook in Spanje zijn veel wegen afgesloten. Zelfs op Mallorca ligt sneeuw. In Groot-Brittannië ligt het openbare leven op sommige plaatsen al dagen plat. Hier in Nederland krijgen we met tekorten aan zout te maken. Het is de vraag of na maandag nog wegen gestrooid kunnen worden. Gelukkig heeft de premier afgelopen vrijdag opgeroepen tot het schoon houden van de stoep voor de deur. Wat er ook gebeurt, uitglijden voor de deur zal niet gebeuren.

IJsselstein - 1 januari 2010 - De kurken zijn weer weggeknald, enkele handen en ogen ook als gevolg van het vuurwerk. Nieuwjaarsnacht is voorbij, het nieuwe jaar is begonnen. Geheel in de Nederlandse traditie horen daar ook nieuwe regels bij.

Kinderen mogen vanaf maandag wat meer herrie maken op het schoolplein. De normen hiervoor zijn verruimd. Ik ben benieuwd of kleuters nu massaal harder gaan krijsen. Jongeren die uit huis geplaatst zijn, mogen niet meer zonder proces achter de tralies worden gezet. Tot nu toe gebeurde dat weleens als gevolg van capaciteitsproblemen bij de jeugdhulpverlening. Of er ook regels zijn gekomen die het capaciteitsprobleem oplossen, is onbekend. Kinderliefhebbers van bedenkelijk allooy kunnen daarentegen sneller tussen vier muren verdwijnen. Niet alleen de produktie van, ook het kijken naar kinderporno is per 1 januari verboden. Jong Nederland kan het nieuwe jaar dus stukken beter gereguleerd in. Helaas kost het jongeren wel meer geld als ze zich in 2010 willen legitimeren, de id-kaart is niet meer gratis voor veertienjarigen.

In iedere complexe samenleving zijn regels nodig. Jaarlijkse aanpassing van die regels is ook niks mee, zelfs wetten moeten met de tijd mee. Dat we het volume van krijsende kleuters ook bij wet regelen, lijkt mij op z'n minst discutabel. Het kan echter altijd nog betuttelender. Wim van der Camp van het CDA heeft afgelopen week het idee geopperd om in Europese richtlijnen te regelen dat op champagneflessen een waarschuwing voor knallende kurken komt. Reden is dat een in het oog knallende kurk schade kan veroorzaken. Zelf zie ik meer in etikettering van publiciteitsgeile europarlementariërs. Het opschrift vind ik niet zo belangrijk, maar een bij wet goedgekeurd etiketje op de mond bespaart ons een hoop onzinnige ideeën.