EVS.NU Edwin's homepage

Newcastle - 5 februari 2012 - Newcastle moet het niet hebben van cultuur. Overdag is winkelen het hoogtepunt van de stad, de avond is ingesteld op andere hoogtepunten.

Het winkelcentrum is Newcastle is groot en overdekt. Daarmee is het ideaal voor een stad met een regenachtig klimaat als het Engelse. Om koopjes te jagen zal het perfect zijn, voor funshopping ook. Voor het bekijken van een mooie stad zou ik een andere bestemming kiezen. Buiten het winkelcentrum oogt de stad overdag vrij leeg. Hoe anders is dat 's avonds. In de loop van de avond transformeren de gesloten ogende panden massaal tot nachtclubs in alle varianten. Gemene deler tussen alle nachtclubs is het publiek. Ondanks de kou stonden kortgerokte dames voor alle clubs massaal in de rij. Persoonlijk vind ik bij Engelse jongedames meer gedekte kleding aangenamer, maar dat blijft een kwestie van smaak. De gemiddelde Engelsman leek er weinig moeite mee te hebben, hoewel ze op het tijdstip dat ik passeerde meer interesse hadden in bier dan in vrouwen.

Publiek wat op andere wijze hoogtepunten zoekt, gaat ook in Newcastle conform Engelse traditie naar de pub. Mooie vrouwen zijn ook daar niet te vinden, maar wel warmte, drank en gezelligheid. Zelf heb ik die keuze dus ook maar gemaakt, na een culinair bezoek aan het lokale Chinatown. Het restaurant The Cheeky Duck boodt een bijzondere avond. Na binnenkomst in het restaurant, vroeg ik om een tafel voor drie personen. Deze werd beantwoord met de wedervraag of ik er vaker geweest was. Gelukkig kreeg ik daarna wel een tafel toegewezen, met de mededeling dat uitsluitend cash afgerekend wordt. Na opnemen van de menukeuze, wist de serveerster te vertellen dat voor- en hofdgerecht tegelijk geserveerd zouden worden. Dat bleek niet haalbaar, het voorgerecht kwam uiteindelijk na het hoofdgerecht. Na nuttigen van dat voorgerecht, vertelde de serveerster geen desserts op de kaart te hebben. Koffie had men wel, daar werden taartjes bij aangeboden. Nog even werd gevraagd of ik suiker in de door mij bestelde zwarte koffie wilde. Na aangegeven te hebben dat me dat wat overbodig leek met een suikerpot op tafel, kwamen koffie en gebak redelijk rap. Het gebak vormde een uitstekend dessert, de koffie bleek met melk te zijn.

Newcastle - 4 februari 2012 - Gisteren was het zo ver, tijd voor de oversteek naar Newcastle. De reis naar de boot toevergde meer dan de bootreis zelf.

Rond half twee was het tijd om richting IJmuiden te vertrekken. Op de A2 kwam ik diverse auto's tegen welke niet geheel vrijwillig in tegengestelde rijrichting aan de kant stonden. Zelf glibberde ik met gematigde snelheid richting noorden, ondertussen op de verkeersinformatie horend dat op de A9 een file was ontstaan van 24 kilometer. Dat was dus geen optie om op tijd in IJmuiden te komen. Gelukkig laat de rederij bussen rijden vanaf Amsterdam Centraal. Na de auto bij de Arena geparkeerd te hebben, was de bus snel bereikt. Daarmee had ik meer geluk dan vliegtuigpassagiers. Reizigers richting Schiphol die dezelfde truc wilde uithalen, kregen op station Arena te horen dat ook de trein richting Schiphol niet meer reed.

Na inchecken op de boot, was het tijd om restaurants en bars te verkennen. Te midden van een internationaal gezelschap stond om zes uur een uitstekend buffet klaar. De avond heb ik doorgebracht met een enkel wijntje in de diverse bars aan boord, luisterend naar een vage Amerikaan op een gitaar en me verwonderend over de gemiddelde hoeveelheid alcohol welke andere passagiers tot zich namen. 's Nachts hoorde ik slechts één keer de gevolgen daarvan, verder had ik gelukkig een rustig deinende nacht. Rond tien uur vanmorgen, negen uur Engelse tijd, arriveerde de boot in Newcastle. Komende dagen zal ik ontdekken wat deze stad allemaal te bieden heeft.

IJsselstein -29 januari 2012 - Binnenkort ga ik met de veerboot naar Engeland. Ik vind het een hele reis, maar het is niets vergeleken met de zeiltocht van Laura Dekker. Zij rondde onlangs haar tocht rond de wereld af.

Laura Dekker was dertien jaar toen ze het plan openbaarde om als jongste zeilster ooit de wereld rond te varen. Dat was op zich al nieuws, maar de reacties van de verschillende autoriteiten vulden nog veel meer krantenpagina's. Meer nog dan het maken van de reis, werd de strijd tegen de kinderbescherming haar wedstrijd. Uiteindelijk wist ze te vluchten naar Sint Maarten, waarna duidelijk werd dat ze niet tegen te houden was. De rechter moest er aan te pas komen, die oordeelde dat ze mocht gaan als ze onderweg studeerde. Met die belofte vertrok ze. Wat daar van gekomen is, zullen we nooit weten. Wel is het gelukt om als jongste zeilster ooit de wereld rond te varen. Najaar 2010 vertrok ze vanaf Sint Maarten, vorige week kwam ze daar als zestienjarige weer aan. Met diverse tussenstops is ze 518 dagen onderweg geweest. Het Guinness Book of Records zal ze er niet mee halen. Dat boek heeft de categorie "jongste recordhouders" geschrapt, om te voorkomen dat baby's binnenkort de Mont Blanc op worden gestuurd. De wereldpers heeft ze er wel mee gehaald.

Na binnenkomst had Laura ruim driehonderd aanvragen voor interviews. Opvallend weinig gingen over haar avonturen als zeilster. Verreweg de meeste gingen over haar strijd met de autoriteiten. Zelf had ze de Nederlandse driekleur op haar boot ingewisseld voor de vlag van Nieuw Zeeland, haar geboorteland. Hiermee was geheel duidelijk wat ze van Nederland vindt. De reacties op de diverse internetsites lezend, wordt er in Nederland sterk wisselend over haar gedacht. Weinig artikelen in kranten roepen zoveel reacties op als de berichten over haar zeiltocht. Voor of tegen, daar vallen alle reacties mee samen te vatten. Een genuanceerde mening over Laura lijkt niet mogelijk. "Als je iets wil bereiken, kan niets of niemand je tegenhouden", zei Laura er zelf over in één van de vele interviews. Wat je ook van haar vindt, deze wijze les heeft ze de wereld in ieder geval geleerd. Dan blijft alleen de vraag over wat je moet willen bereiken. Het antwoord hierop, lijkt mij uitermate verstandig beantwoord door Guinness.

Ommen -28 januari 2012 - Dit stukje heeft een primeur. Het is het eerste stukje op deze site wat op een tablet pc geschreven is.

Ik verblijf dit weekend in hotel Paping te Ommen. Het is voor de vijfde keer dat ik hier ben. Enkele jaren terug heb ik het hotel ontdekt met een cadeaubon. Daarna ben ik er nog enkele keren geweest. Mijn langste verblijf was in juni 2009. In dat jaar heb ik vanuit dit hotel de Vechtdal wandelvierdaagse gelopen. Vorig jaar was ik hier eind januari, voor mij een goede reden om voor dit weekend weer een weekendarrangement te boeken. Omdat ik onlangs te veel geld heb uitgegeven aan een Galaxy Tab, ben ik deze nu aan het uitproberen. Foto's kijken ging perfect, browsen over het internet ook. Deze tekst probeerde ik zojuist in een mij aanbevolen app te tikken. Dat was tot mislukken genoemd, maar in deze standaard Android webeditor valt het niet tegen.

Wat wel tegenviel, was de aanschaf van een connector voor usb- en sd-aansluitingen. Deze had ik besteld bij 123bestdeal.com, tegelijk met een tas. De tas was prima, de connector hield het minder dan een minuut uit. Gisteren in Zwolle heb ik bij de Mediamarkt een nieuwe set gekocht, daarna las ik het antwoord op mijn mail aan 123bestdeal.com. Er werd me aangeboden de defecte connector terug te sturen, daarna zou ik een goed exemplaar krijgen. Een antwoordnummer was schijnbaar te duur, wel werd de volgende tip gegeven: "Als u op de envelop schrijft dat u het retour afzender stuurt omdat het verkeerd bezorgd is, kunt u het in 95% van de gevallen gratis terug sturen." Ik denk dat ik morgen een vel postzegels haal.

IJsselstein - 21 januari 2012 - Vandaag had het CDA een partijcongres over de nieuwe koers. Onder leiding van oud-minister Aart Jan de Geus is afgelopen maanden gewerkt aan een nieuwe strategie. Dat heeft het rapport "Kiezen en Verbinden, politieke visie vanuit het radicale midden" opgeleverd.

In het rapport wordt gekozen voor een strategische agenda met de volgende punten:
1) Identiteit en pluriformiteit, een keuze voor tolerantie, participatie en open grenzen voor kenniswerkers en vluchtelingen
2) Via Europa in de wereld, een sterkere Europese samenwerking
3) Duurzame dynamiek, met een focus op het het mileu
4) Kennis maakt het verschil, een keuze voor versterking van het onderwijs
5) Waardevolle gezondheid, waarbij preventie nadrukkelijker op de agenda komt
6) Maatwerk in solidariteit, een reclamekreet voor de realiteit dat zekerheid op de arbeidsmarkt tot het verleden gaan behoren
7) Degelijke financi�n, met keuzes voor vlaktax en beperking van de hypotheekrenteaftrek
8) Slagvaardige overheid, met de overheid in de rol van normerende en controlerende instantie.
Het lijkt een schitterende agenda, een niet meer dan logische uitkomst van een serie bijeenkomsten met verstandige mensen. Er wordt blijk gegeven van visie, uitdagingen worden benoemd zonder te vervallen in mooie beloftes zonder realiteitsgehalte.

Het rapport heeft slechts ��n probleem: het is radicaal anders dan het beleid van de afgelopen tien jaar. Het CDA heeft afgelopen jaren vooral machtspolitiek bedreven, met continue regeringsdeelname als resultaat. Deze regeringen hebben echter een beleid gevoerd wat bijna haaks staat op "Kiezen en Verbinden". Zo voert CDA minster Gerd Leers een beleid uit waarbij geen enkele sprake is van tolerantie en grenzen zoveel mogelijk gesloten worden. De prijs voor beste spotprent is afgelopen week uitgereikt aan een tekenaar die CDA staatssecretaris Henk Bleker afbeelde als een boer die de mooie natuur vertrapt. Duurzaam is anders, maar er zit een kern van waarheid in. Maatwerk in solidariteit wordt vooral overgelaten aan de sociale partners. Zonder enige vorm van regie vallen die over elkaar heen, waarbij met name werknemersorganisaties het onderspit delven. Vlaktax en beperking van de hypotheekrenteaftrek staan al jaren op de agenda van progressieve partijen. Voor de kabinetten van de afgelopen jaren waren het woorden voor in de doofpot, met desastreuze gevolgen voor met name de woningmarkt. Hoe mooi het rapport ook is, geloofwaardig is anders met het CDA-logo op de voorkant.

IJsselstein - 14 januari 2012 - Reeds jaren terug kwam ik met grote regelmaat in caf� De Stee in IJsselstein. Gegeten had ik er nog nooit, daar heb ik vanavond verandering in gebracht.

Oorspronkelijk was De Stee een redelijk klein bruin caf� met een drukke bar, grote stamtafel en gezellige open haard. Heel wat nachtelijke uren heb ik discussierend doorgebracht aan de stamtafel, evenals hossend op die stamtafel met carnaval. In 1995 besloot de eigenaar de vlucht te nemen naar een Caribisch eiland, om daar een strandtent met kokosnoten te beginnen. Theo en Caroline namen het over, waarna meer dan alleen bitterballen bereid gingen worden in de keuken. In 1999 werd verbouwd. Het bruine karakter is niet verloren gegaan, wel is het een groot caf� met meerdere mogelijkheden geworden. De oude bar is gebleven, rondom de stamtafel is eetgelegenheid gecre�erd. In het nieuwe deel achterin staan een biljarttafel, pooltafel, electronisch dartbord en nieuwe bar. In de weekenden wordt het geheel omgetoverd tot danscaf�. Dat maakt het tot ��n van de populairste gelegenheden van IJsselstein, voor mij reden om vaker andere caf�'s te bezoeken.

Al jarenlang was mijn voornemen een keer te eten in De Stee. Het was er nog nooit van gekomen, maar een verzameling VVV bonnen vormden een mooie aanleiding om toch eens te gaan. De menukaart viel niet tegen. Hollandse klassiekers als rundersteak, sat� en spare ribs ontbraken niet, maar ook verfijnder gerechten als gegrilde tonijn, een jacht stoofpotje en hertenbiefstuk stonden op de kaart. Ik koos voor het laatste, met een tomatensoep vooraf. Deze smaakte al beter dan de Unox soep uit blik van afgelopen middag. De hertenbiefstuk lag op een mooi opgemaakt bord en werd geserveerd met patat, een gevarieerde salade en stoofpeertjes. Mooi medium gebakken en heerlijk mals streelde deze de tong. Zoals het hoort in een eetcaf�, liet ik het me smaken met een fruitige rode huiswijn. De sfeer was goed, met prettige achtergrondmuziek en een gevarieerd publiek. Hoewel nog lang geen nacht, was het ook later aan de bar nog even ouderwets gezellig. Vertrokken ben ik voor het echt druk werd, met het voornemen vaker te gaan eten in De Stee.

IJsselstein - 13 januari 2012 - De Haagse rechtbank heeft twee internetproviders opgedragen de toegang tot website The Pirate Bay te blokkeren. De rechtszaak was aangespannen door Stichting Brein. Ik vraag me af wat BREIN en de rechtbank van het internet begrepen hebben.

Met de komst van internet zijn verdienmodellen volledig overhoop gegooid. In het verleden was veel geld te verdienen met verkoop van allerlei produkten in winkels, waarbij niet nagedacht hoefde te worden over de toegevoegde waarde van de winkel. Voor een reis werd het reisbureau bezocht, want daar had men informatie. Tegenwoordig staat het volledige vakantie-aanbod op internet. Booking.com floreert, reisbureau's kunnen zelf op vakantie. Als iemand een boek wilde, was de boekwinkel de aangewezen plaats. Sinds bol.com is dat anders. De reguliere boekhandel heeft het nakijken, zowel Selexyz als De Slegte kampen met de financi�le gevolgen. PostNL verdient nu nog aan de verzending van boeken, maar om e-readers te vullen is de digitale snelweg voldoende. Er wordt divers op gereageerd. Bestaande winkels zijn extra's gaan bieden die op internet niet mogelijk zijn. Het heeft de winkels niet minder leuk gemaakt. Anderen beginnen zelf een internetwinkel. Grote winnaar is Wehkamp, de website verkoopt vele malen beter dan de papieren catalogi. Niet iedereen haakt echter aan. Velen gaan in verwarring falliet, niet begrijpend dat vroegere klanten nu van achter hun pc de inkopen doen.

Wat vijwel niet meer bestaat, is de platenzaak. Muziek wordt masaal via internet gekocht en uitgewisseld. In het eerste geval verdient de maker er nog wat aan, maar bij uitwisseling van mp3-tjes is er niemand die er aan verdient. Stichting BREIN (Bescherming Rechten Entertainment Industrie Nederland) is een organisatie die zich inzet tegen uitwisselen van muziek. Nadenken over een nieuw verdienmodel wordt het brein niet voor gebruikt, wel voor rechtszaken tegen partijen die het uitwisselen van muziek mogelijk maken. Zo is ook een rechtszaak aangespannen tegen Ziggo en XS4ALL, met de eis de toegang tot The Pirate Bay te blokkeren. Afgelopen week heeft de rechter deze eis ingewilligd. Mij lijkt dat hetzelfde als Rijkswaterstaat opdragen verkeershufters van de weg af te houden. Providers zijn immers niets meer dan de beheerders van de digitale snelweg. In praktijk is het enige resultaat tot nu toe dat de website van BREIN, met de veelzeggende naam anti-privacy.nl, uit de lucht is gehaald door hackersgroep Anonymous. Van censuur van The Pirate Bay is nog geen sprake. Ziggo en XS4ALL beraden zich op hoger beroep, andere providers houden de digitale snelweg ook voor The Pirate Bay open. Zo blijken niet alleen verdienmodellen veranderd door internet, ook wet- en regelgeving heeft een heel andere betekenis gekregen.

IJsselstein - 8 januari 2012 - Januari is geen maand van grote gebeurtenissen. De gezelligheid van Oud en Nieuw is achter de rug, het carnaval en de belofte van het voorjaar zijn nog ver weg. Ik was vandaag in Doorn. Ook dat is niet groot, maar wel gezellig.

Doorn ligt op de Utrechtse Heuvelrug, ten oosten van Utrecht en ten zuiden van Amersfoort. Beide steden liggen op ongeveer twintig kilometer afstand. De eerste tekenen van leven geschieden uit de tijd van de Vikingen, die in het nabijgelegen Dorestad gelegerd waren. Meest bekend is Doorn vanwege Huis Doorn, wat gebouwd is in de veertiende eeuw. Het dankt zijn bekendheid echter aan recentere geschiedenis. In 1918 werd in Duitsland de republiek uitgeroepen, terwijl de keizer zich met zijn troepen in het Belgische Spa bevond. Hij kon niet terug en vroeg asiel aan in Nederland. Dat werd goed bevonden, zodat hij in 1919 Huis Doorn kon kopen. Tot zijn overlijden in 1941 zou hij er blijven wonen. Tegenwoordig is het een museum, met voornamelijk aandacht voor het leven van de oude keizer.

Ik was vandaag niet in Huis Doorn, maar bij De Notabelen. Ongetwijfeld is dat ook in Doorn een goed gezelschap, waar ik echter geen onderdeel van uitmaakte. Het is namelijk de naam van het plaatselijke caf�-restaurant in het centrum. In mijn herinnering was het niet zo lang geleden dat ik er voor het laatst geweest was. Het bleek verbouwd, de bar was verplaatst en de inrichting aangepast. Hierdoor was het ruimer geworden, terwijl de oud bruine gezelligheid gebleven was. Op de website zag ik dat deze verbouwing al in maart 2011 voltooid was, dus schijnbaar bedroog mijn herinnering me. Gebleven was een goede lunchkaart. Behalve de traditionele uitsmijters, stonden ook garnalenkroketten op het menu. Deze heb ik besteld. Terwijl het caf�-restaurant gezellig vol zat en het buiten somber weer was, liet ik ze me uitstekend smaken. Een grote gebeurtenis was het niet, maar zo was het toch nog even gezellig in januari.

IJsselstein - 2 januari 2012 - Na de nieuwjaarsreceptie van vanmiddag reed ik naar huis. Voor me reed een auto waarvan de bestuurder waarschijnlijk ook op het nieuwe jaar geproost had. Schade veroorzaakte hij niet. Dat was tijdens nieuwjaarsnacht op veel plaatsen anders, hoewel nieuwjaarsdag vooral verfrissend was.

Cuijck lijkt aanspraak te kunnen maken op het meest bizarre incident. Nadat ook daar de gehele dag al min of meer onschuldig geknald was, werd 's nachts een elfjarige jongen in zijn lever geschoten. Hij kon zwaargewond richting ziekenhuis, waar hij inmiddels weer opknapt. Ondanks dat van een rustige jaarwisseling gesproken wordt, hebben de verzekeraars vandaag bekend gemaakt dat er voor tien miljoen materiele schade is veroorzaakt. Daar komt de immateriele schade nog bij. Bijna alle ziekenhuizen hadden wel mensen met brandwonden te gast. Bijzonder druk was het in het Rotterdamse Oogziekenhuis. Een kleine dertig patienten mocht zich daar laten behandelen. Ongeveer de helft van die patienten deed niets meer dan kijken naar vuurwerk, maar met afslaande pijlen en misgegooide rotjes kan ook dat desastreuze gevolgen hebben. Het lijkt de prijs van een typisch Nederlands feestje. In de meeste landen wordt vuurwerk enkel door professionals aangestoken. Alles nuchter overziend, is dat misschien niet eens zo gek.

Nieuwjaarsdag kent een heel wat onschuldiger Nederlandse traditie, namelijk de nieuwjaarsduik. In 1960 is deze traditie onstaan in Zandvoort. In navolging daarvan doken in 1965 ook in Scheveningen enkele mensen de Noordzee in. Inmiddels zijn dat er jaarlijks 10.000 geworden, waarmee dat de grootste nieuwjaarsduik van Nederland is. Er zijn echter nog veel meer plaatsen waar mensen het koude water trotseren. In totaal hebben 36.000 mensen op 89 plaatsen het jaar ingeluid met een frisse duik. Daarmee beperken de duiken zich niet tot de Noordzee. Ook in de grote rivieren en diverse recreatieplassen waren gisteren duiken georganiseerd. Grote sponsor van deze taferelen is Unox. De Oerhollandse worstenfabrikant heeft de duik in 1998 ontdekt als evenement om reclame te maken. Sindsdien krijgen deelnemers na afloop van de duik een kop erwtensoep en is de oranje Unox muts het populairste kledingstuk tijdens de duik. Zelfs in Vrouwenpolder schijnt dit kledingstuk populair te zijn, hoewel badkleding daar uit den boze is. Dat was het ook bij mijn eigen nieuwjaarsduik. Deze voelde als een warm bad en dat was het ook, in mijn eigen badkamer. Een frisse duik in de open lucht neem ik wel weer halverwege het jaar, als alle kruitdampen opgetrokken zijn en de zon zelfs ons koude kikkerlandje weer heerlijk heeft opgewarmd.

IJsselstein - 1 januari 2012 - Vannacht is voor miljoenen in rook opgegaan, het is alweer 2012. De tijd om goede voornemens in praktijk te brengen is weer begonnen.

Goede voornemens waren er al in de tijd van de Germanen. Tijdens de Midwinterfeesten tussen 25 december en 6 januari, vierden de Germanen de wedergeboorte van de zon en het opnieuw ontwaken van de natuur. Ze geloofden dat in de nachten de goden naar de aarde afdaalden om weldaden te verspreiden. Met de komst van het christendom is dit geloof verdwenen. De midwinterfeesten zijn Kerstmis, Oud en Nieuw en Driekoningen geworden, met het maken van goede voornemens als traditie tijdens Oud en Nieuw. Die laten we niet aan de goden over, maar de leugen is er niet minder om. De traditie om goede voornemens te maken is immers net zo hardnekkig als de traditie om deze rond 2 januari alweer vergeten te zijn.

Wereldwijd ziet de Top 10 van goede voornemens er als volgt uit:
1. Afvallen en meer bewegen
2. Spaarzamer met geld omgaan
3. Schulden afbetalen
4. Meer tijd besteden aan familie en vrienden
5. Een partner vinden
6. Stoppen met roken
7. Beter werk vinden
8. Iets nieuws leren
9. Vrijwilligerswerk doen en vaker anderen helpen
10. Beter met mijn tijd leren omgaan
Het zijn dezelfde voornemens als die in Nederland ieder jaar weer genoemd worden. Nederland is daar dus niet uniek in. Zelf ben ik dat ook niet. Zoals ik vorig jaar al schreef, is het mijn goede voornemen om meer op stap te gaan. Nieuwe wandelschoenen heb ik al gekocht, ingelopen heb ik ze rond de kerstdagen. Met een beetje buigzame geest valt dit voornemen onder meer bewegen. Mijn voornemen deel ik dus met velen op nummer ��n, hoewel afvallen voor mij geen reden is. Net zoals iedereen ben ik er nu nog van overtuigd dat ik dit voornemen waar ga maken. De tijd zal leren of ik daar morgen nog zo over denk.